شمارهٔ ۲۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد. خیمه‌های برپا شده در دشت، زردگل‌هایی که بر روی سبزه می‌دمند، و اشک‌های وامق بر روی عذرا به تصویر کشیده می‌شوند. همچنین بوی خوش سوسن و نسترن نیز حس زیبایی را منتقل می‌کند. شاعر به سادگی و شادابی انسان‌ها در این فصل اشاره می‌کند که همه به خاطر پیروزی و سعادت در حال جشن و نشاط هستند. در نهایت، تصویر شاهی که در تخت نشسته و به خاطر نصرت و فتح، شاد و مسرور است، به آن زیبایی‌های طبیعی اضافه می‌شود.
خیمه‌ها بین زده به صحرا برجون سمائی به روی دریا بر
هوش مصنوعی: چادرها در دشت برپا شدهاند و بر زندگی به مانند آبی که بر روی دریاست سایه میافکند.
زردگل بین دمیده بر سبزهراست چون کهربا به مینا بر
هوش مصنوعی: زارع زردگلی را میبینیم که بر روی چمنها رشد کرده است، همچون سنگ کهربا که بر روی مینا درخشان و زیباست.
ژاله بین بر سمن فتاده چنانکاشک وامق به‌روی عذرا بر
هوش مصنوعی: باران صبحگاهی را ببین که بر روی گلهایی مانند سمن نشسته است، همانطور که اشک‌های وامق بر چهره عذرا میریزد.
سوسن تازه بین که تفضیل استبوی او را به مشک سارا بر
هوش مصنوعی: گل سوسن تازه را ببین که بوی خوش او از عطر مشک سارا برتر و دلانگیزتر است.
نسترن بین فکنده باد از شاخچون به بامی به سبز دیبا بر
هوش مصنوعی: نسترن، گلی زیبا و خوشبو، درختان را تحت تأثیر قرار داده است، گویی که نسیم ملایمی از روی بامهای سبز و باصفا میگذرد و آنها را به رقص درآورده است.
مهر را بین زمهرفصل بهاراز نشیب آمده به بالا بر
هوش مصنوعی: خورشید را در فصل بهار ببین که از پایین به سمت بالا آمده است.
خلق را بین به طبع فتنه شدهبه نشاط و سماع و صهبا بر
هوش مصنوعی: مردم را ببین که چگونه به خاطر شور و شوق و موسیقی و شراب، سرمست و شاداب شدهاند.
شاه را بین ز بهر نصرت و فتحعلم افراشته به جوزا بر
هوش مصنوعی: ستارهای را که برای پیروزی و فتح، به نشانه توانمندی و قدرت، در موقعیت جوزا قرار گرفته، ببینید.
شاد و خرم نشسته از بر تختهمچو موسی به طور سینا بر
هوش مصنوعی: شادی و خرمی او را میتوان در جایگاه والایی مشاهده کرد، همانند موسی که بر کوه سینا نشسته بود.