شمارهٔ ۴۵۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وفاداری نوشته شده است. شاعر از درد و رنجهای ناشی از عشق و جدایی صحبت میکند و به تضاد بین وفاداری و خیانت اشاره دارد. او آشفته و آزرده از این وضعیت است و حسرت میخورد. شاعر از زیبایی و زشتی معشوق خود میگوید و برای برقراری ارتباط نزدیک با محبوبش تلاش میکند، در حالی که محبوب گویی از او دوری میکند. در ادامه، شاعر به توصیف سلطان عادل میپردازد و از فضیلتهای او سخن میگوید، بر این باور است که عدالت او موجب خوشبختی و روشنی چشم مومنان شده و برعکس، مکاران و غداران از بدبختی و سختی رنج میبرند. در نهایت، شاعر به ضرورت داشتن ملتی عادل اشاره میکند که زندگی آسودهای را برای نیکوکاران فراهم میآورد.
ای جُسته جفاکاری جَسته ز وفاداریبنمای وفاداری بگذار جفاکاری
هوش مصنوعی: ای کسانی که به خیانت رو آوردهاید، از وفاداری بگویید و نشان دهید. بیخیال از خیانت و زخم زدن به دیگران باشید.
آشفتهام از عشقت بیهوده چرا شیبیآزردهام از هجرت بیهوده چه آزاری
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق تو در عذابم و نمیدانم که چرا. همچنین از جدایی بیدلیلی که تجربه کردهام، دردی در دلم حس میکنم.
سیماست مرا در جسم از حسرت و غم خوردنمشک است تورا در زلف از کَشّی و عیاری
هوش مصنوعی: من به خاطر غم و حسرت، از درون خودم را مانند سیمی میبینم، در حالی که تو اینگونه با زیبایی و فریبندگی در زلفهایت بهگونهای شگفتانگیز میدرخشانی.
ما هر دو حریفانیم از صنعتِ باریدنمن سیم همی بارم تو مشک همی باری
هوش مصنوعی: ما هر دو در زمینهی باریدن، رقیب یکدیگریم. من مانند نقره میبارم و تو مانند مشک میباری.
ای روی تو با خوبی وی خوی تو با زشتیکردار چنین داری گفتار چنان داری
هوش مصنوعی: ای روی تو زیبا و دلنواز است، اما ویژگیهای رفتاریات زشت و ناپسند میباشد. سخنت هم نشاندهنده همین تناقض است.
گفتار تو پنداری دارد صفت از رویتدارد نسب از خویت کردار تو پنداری
هوش مصنوعی: سخنان تو نشاندهندهی ویژگیهای تو هستند و وضعیت ظاهرت به شخصیت و رفتار تو مربوط میشود.
در عشق تو ای دلبر تا چند خورم حسرتدر هجر تو ای کودک تا چند کشم خواری
هوش مصنوعی: در عشق تو ای محبوب، چه مدت باید به خاطر جداییات متاسف باشم؟ ای عزیز، تا کی باید رنج و ذلت ناشی از دوریات را تحمل کنم؟
من جنگ تو را یکسر آرام دل انگارمتو صلح مرا یکسر تیمار دل انگاری
هوش مصنوعی: من در دل خود، جنگ و جدال تو را به آرامش میبینم، در حالی که تو در صلح و آرامش من، مانند تیماری برای دل من هستی.
جویم به تو نزدیکی در حضرت و در غیبتجویی تو ز من دوری در مستی و هشیاری
هوش مصنوعی: من در تلاش هستم که در حال نزدیک شدن به تو باشم، چه در حضور تو و چه در غیاب تو. اما در عین حال، تو همیشه از من دوری میکشی، چه در حالت مستی و چه در حالت هشیاری.
یک بارگی از عاشق دوری نتوان جستنلنگی نتوان بردن ای دوست به رهواری
هوش مصنوعی: به یکباره نمیتوان از معشوق دور شد و نمیتوان به راحتی بار سنگینی را به دوش کشید، ای دوست، در مسیر عشق.
گر نیست مرا یاری از تو صنما شایددر خدمت سلطان هست از بخت مرا یاری
هوش مصنوعی: اگر تو را یاری نداشته باشم، ممکن است بخت من به کمک سلطان باشد.
شاهنشه دینپرور سلطان بلنداخترشاهی که زجباران بستد همه جباری
هوش مصنوعی: این بیت به تعریف و تمجید از یک پادشاه میپردازد که به عنوان رهبر دینپرور و با مقام بلند در آسمان شناخته میشود. او از زیر سلطه ظالمانی که به مردم ستم میکردند، آزاد میکند و برای جامعهاش امنیت و آرامش بیاورد.
شاهی که شد از عدلش پیدا همه عالم راآثار جوانمردی اسباب نکوکاری
هوش مصنوعی: پادشاهی که با عدالتش درخشان شده است، همه مردم را به کارهای نیکویی و جوانمردی هدایت میکند.
شد چشم مسلمانی از طلعت او روشنشد کار مسلمانی از دولت او کاری
هوش مصنوعی: چشم مسلمانان با زیبایی او روشن شد و با وجود او، حال و روز مسلمانان تغییر کرد.
هر کس که بدش خواهد، مقهور شود واللهاز آفت بدبختی وز محنت بیماری
هوش مصنوعی: هر کسی که بدخواهی کند و بخواهد به دیگران آسیب برساند، به یقین خود در چنگال بدبختی و بیماری گرفتار خواهد شد.
عمر همه مکاران زو شد چو تن بیجانروز همه غداران زو شد چو شب تاری
هوش مصنوعی: عمر همه فریبکاران به پایان رسید، همانطور که جسم بیجان است. روز همه خائنها نیز، مانند شب تار، بینور و محو شد.
حکمی است روان او را بختی است جوان او رابا او نتوان کردن مَکّاری و غَدّاری
هوش مصنوعی: سرنوشت او به خوبی پیش میرود و جوانی در انتظارش است. نمیتوان او را به حقهبازی و فریبکاری وادار کرد.
تا ملک جهان باشد باد این ملک عادلخورشید جهانداران بر تخت جهانداری
هوش مصنوعی: تا زمانی که این سرزمین به فرمانروایی عادلانه ادامه دهد، سلطنت ابرها و روشنی خورشید بر تاج قدرت حاکمان برقرار خواهد بود.
آسوده نکوخواهش در نعمت و آسانیفرسوده بداندیشش در سختی و دشواری
هوش مصنوعی: انسانی که نیکخواه و دلسوز است، در شرایط راحتی و نعمت احساس آرامش میکند، اما کسی که ذهنش بدبین و منفی است، در زمانهای سختی و دشواری دچار دلسردی و ناامیدی میشود.