شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات و تنوع حالتی که شخص در روابط عاشقانه تجربه می‌کند می‌پردازد. شاعر از زیبایی و تغییرات ظاهری معشوق صحبت می‌کند و از او می‌پرسد که چه رنگ و حالتی را امروز به خود گرفته است. او همچنین به تاثیراتی که این زیبایی و تبدیل قلب‌ها بر روی دیگران می‌گذارد، می‌نگرد و به نوعی به تخریب قلب‌ها و احساسات اشاره می‌کند. در نهایت، به این نکته می‌پردازد که این خصومت و تغییرات عاطفی می‌تواند مدتها ادامه یابد و آثار آن دیرپا باشد.
سنبل است آنکه تو از لاله برانگیخته‌اییا بنفشه است که بر طرف چمن ریخته‌ای
هوش مصنوعی: آن کسی که تو برگزیدهای، به زیبایی گل سنبل است یا به لطافت گل بنفشه که بر روی چمن پراکنده شده است.
یا بر آن عزم که اسلام مرا کفر کنیپرده کفر ز اسلام در آویخته‌ای
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که تو به دنبال آن هستی که با تصمیمی قاطع، ایمانی را که دارم به کفر تبدیل کنی، در حالی که خودت بر ابهامات و نادیدهگرفتنهای توحید و دیانت اصرار داری.
ای برآمیخته هر روز یکی رنگ دگراین چه رنگ است که امروز بر آمیخته‌ای
هوش مصنوعی: ای کسی که هر روز رنگی جدید به خود میگیری، امروز چه رنگی بر خود زدهای که اینگونه متفاوت و خاص شدهای؟
تا که بر لعل و شکر بیخته‌ای گرد عبیرخاک بر روی همه خسته‌دلان بیخته‌ای
هوش مصنوعی: تو بر روی لعل و شکر، عطر و خوشبوئی پاشیدهای، و بر دلهای خسته و ناامید، گرد غم و اندوه افکندهای.
چه بلایی تو که از بهر تبه کردن دلروی بنموده و دل برده و بگریخته‌ای
هوش مصنوعی: تو چه مصیبتی بر سرم آوردی که برای ویران کردن دلم، خود را نشان دادی؟ و دلم را بردی و از پیشم رفتی.
نه همانا که به صد سال توانند نشانداین خصومت که تو امسال برانگیخته‌ای
هوش مصنوعی: این نزاع و اختلافی که امسال شروع شده، ممکن است برای صد سال آینده هم ادامه پیدا کند و حل نشود.