شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و شکوه زندگی و هنر می‌پردازد. شاعر از وجود تیغ و سوز دلها سخن می‌گوید که با زیبایی‌های زندگی همراه است. همچنین اشاره به فساد و وعده‌های الهی دارد که همیشه در زندگی انسان‌ها وجود دارد. او تأکید می‌کند که مجلس بزرگان باید همیشه پر باشد و در آن، نام مسعود سعد سلمان به عنوان شاعری بزرگ و بی‌نظیر یاد می‌شود که آثارش پس از قرآن مورد توجه قرار گرفته است.
تا هست تیغ کلها در برق و رعد نیسانتا هست سوز دلها در زلف و جعد جانان
هوش مصنوعی: تا زمانی که تیغی درخشان همچون برق و رعد وجود دارد، و دلها به خاطر زلف و حالت محبوب دچار سوز و گداز هستند.
تا با فساد باشد همواره کون عالمتا با وعید باشد پیوسته وعد یزدان
هوش مصنوعی: تا زمانی که در این دنیا فساد و تباهی وجود دارد، وعده‌های الهی همواره به صورت تهدید و وعید باقی خواهد ماند.
در مجلس بزرگان خالی مباد هرگزپیرایهٔ بزرگی مسعود سعد سلمان
هوش مصنوعی: هرگز نباید در محافل و مجالس افراد بزرگ، جایی خالی وجود داشته باشد.
آن شاعر سخنور کز نظم او نکوترکس در جهان کلامی نشنید بعد قرآن
هوش مصنوعی: شاعر ماهری که هیچکس در دنیا به اندازه او در سرودن شعر عالی نیست، بعد از قرآن هیچ کلامی شنیده نشده است.