شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که باید برای خدمت به شاه جان و جوانیاش را فدای او کند. او اعتقاد دارد که زندگی بدون حضور شاه برایش بیمعناست و همان بهتر که بمیرد. اما شاه او را معذور میداند و او نیز از ناتوانیاش ابراز ناامیدی میکند.
مرا از پی خدمت شاه بایددل و دیده و عمر و جان و جوانی
هوش مصنوعی: برای خدمت به پادشاه، باید تمام وجودم را، از دل و چشم و عمر و جان و جوانیام، فدای او کنم.
هر آن زندگانی که بیشه گذارممرا مرگ باشد چنان زندگانی
هوش مصنوعی: هرگونه زندگی که بدون عشق بگذرانم، برایم مانند مرگ است. چنین زندگیای برایم هیچ ارزشی ندارد.
ولیکن مرا شاه معذور داردکه طاقت نمیدارم از ناتوانی
هوش مصنوعی: اما شاه مرا درک میکند و میفهمد که از ضعف و ناتوانی نمیتوانم بیشتر تحمل کنم.