تناجی
امیر معزی نیشابوری

شمارهٔ ۸

خورشید چو بیند ای مَلَک راٰی تو راوین فَرّ و جمالِ عالم آرای تو را
جوینده شود بزمگه و جایِ تو راتا سجده بَرَد خاک‌ِ کفِ پای تو را