شمارهٔ ۶۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس عشق و وابستگی شاعر به معشوقش می‌پردازد. شاعر می‌گوید که عشق معشوقش بر چهره‌اش تاثیر گذاشته و او را تحت تاثیر قرار داده است. همچنین اشاره می‌کند که این معشوق نقش مهمی در سرنوشت و بخت او دارد و با هر کسی که او با وفا باشد، معشوقش درد او را درک کرده و احساس او را درک می‌کند.
عشقت صنما به روی زردم داردوز کام و هوای خویش فردم دارد
هوش مصنوعی: عشق تو، ای معشوق، بر چهرهام اثر گذاشته و حال و هوای درونم را تغییر داده است.
این خود صنما قاعدهٔ بخت من استبا هر که وفا کنم به دردم دارد
هوش مصنوعی: این زیبای من، اساس خوشبختی من است. هر کسی که به او وفاداری کنم، باعث دردسرم میشود.