شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقی می‌پردازد که با گشادن چهره‌اش جلوه‌ای ویژه به جهان می‌بخشد. شاعر با ستایش از این زیبایی، بر اهمیت و ارزش مادرانی که چنین فرزندانی را به دنیا می‌آورند تأکید می‌کند و آن‌ها را شایسته دعا و احترام می‌داند. در واقع، لحظه‌ای به یاد ماندنی را با تحسین ستاره‌ها و چرخ فلک مقایسه می‌کند.
چون رخ بگشاد آن نگار دلبندجای صلوات باشد و جای سپند
هوش مصنوعی: وقتی آن معشوق دلربا چهره‌اش را نمایان کرد، مکان مناسبی برای ذکر صلوات و نیایش است و باید در آنجا برای او دعا کرد.
احسنت زند ستاره از چرخ بلندآن مادر راکه چون تو زاید فرزند
هوش مصنوعی: ستایش از ستاره به آن آسمان آبی که مادری همچون تو فرزندی به دنیا میآورد.