شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به این معناست که اگر ابر به وفاداری خود به تو اشاره کند، مانند خدمتگزار تو خواهد بود و دور تو جمع می‌شود. هرچند که او به ظاهر زیبایی‌ها و جواهرات زیادی می‌پاشد، در نهایت چیزی از آن باقی نمی‌ماند و بی‌فعالیت می‌ماند. در واقع، این شعر به موقتی بودن زیبایی‌ها و نعمت‌ها اشاره دارد.
گر ابر به جود خویشتن را چو تو خواندفراش تو بود او همی‌گرد نشاند
هوش مصنوعی: اگر ابر به خاطر بخشندگیاش تو را صدا کند، او نیز مانند خدمتگزار تو خواهد بود و به دور تو خواهد چرخید و تو را در آرامش قرار خواهد داد.
هر چند بسی گهر پراکند و فشاندآخر گهرش نماند و بی‌کار بماند
هوش مصنوعی: هرچند که او چیزهای ارزشمندی را پخش و پخش کرد، در نهایت هیچ چیز با ارزشی برایش نماند و در نتیجه بیثمر ماند.