شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف حال و وضعیت خصمان و دشمنان می‌پردازد. شاعر به مقایسه خصمان با جغدی در ویرانگاه می‌پردازد که همواره نظاره‌گر و در حال آزار دیگران هستند. آن‌ها خود را همچون پرنده‌ای مقدس و بزرگ می‌دانند، در حالی که حقیقت آن‌ها پنهان و پوشیده است. این ابیات نشان‌دهنده نفاق و فریب‌کاری دشمنان است که در پس چهره‌ای خودپسند، اعمال ناپسندی انجام می‌دهند.
خصمان ملک چو جغد در ویراننددایم همه را همچو مگس میرانند
هوش مصنوعی: دشمنان به مانند جغد در ویرانیها دائماً حضور دارند و همه را همچون مگس میکشند.
خود را چو همای از چه قِبَل می‌دانندکز چشم چو سیمرغ همی پنهانند
هوش مصنوعی: آیا باید به خود میبالیم و خود را مانند پرندهی باشکوه همای در نظر بگیریم، در حالی که از نظر دیگران مانند سیمرغی پنهان و نادیده هستیم؟