تناجی
امیر معزی نیشابوری

شمارهٔ ۸۹

تا چند دل تو چشمهٔ نور بودزان چشمهٔ نور چشم بد دور بود
ملک و سپه و خزینه معمور بودآن خسرو را که چون تو دستور بود