تناجی
امیر معزی نیشابوری

شمارهٔ ۱۳۲

ای‌ گوی زَنَخ سخن ز گویت ‌گویموی موی میان ز عشق مویت مویم
گر آب شوم‌ گذر به جویت جویمور سرو شوم به پیش رویت رویم