شمارهٔ ۱۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و روشنی چهره محبوبش اشاره میکند و میگوید که نور صورت او همچون نوری در تاریکی شب است. او ابراز میکند که هرگز نمیخواهد چشمانش از خیال چهره او خالی باشد و همیشه در فکر و یاد او خواهد بود.
ای نور مه از جمال رخسارهٔ توای ظلمت شب ز خال رخسارهٔ تو
هوش مصنوعی: ای روشنی ماه که از زیبایی چهرهات میتابی، ای تاریکی شب که از نشانههای چهرهات ناشی میشود.
هرگز نفسی مباد کاین دیدهٔ منخالی بود از خیال رخسارهٔ تو
هوش مصنوعی: هرگز نخواهم گذاشت که این چشمم خالی از تصور چهرهٔ تو باشد.