شمارهٔ ۱۵۲
هوش مصنوعی: این اشعار به ستایش قدرت و نفوذ فردی اشاره دارد که با حکمت و تدبیر خود بر جهان حکومت می‌کند. در اینجا، ستاره‌ها و آسمان به یاری او آمده‌اند و جهان به خاطر فرمانروایی‌اش به خود می‌بالد. همچنین، دشمنان او به خاطر هوشمندی و بیداری‌اش شکست خورده‌اند و شانس‌های آن‌ها از بیداری او متاثر شده‌اند.
ای کرده سپهر و اختران یاری توفخرست جهان را ز جهانداری تو
هوش مصنوعی: ای که آسمان و ستاره‌ها یارییت میکنند، این افتخار برای جهان است که تو صاحب آن هستی.
مستند مخالفان ز هشیاری توبخت همه خفته شد ز بیداری تو
هوش مصنوعی: مخالفان به خاطر هوشیاری و آگاهی تو در خواب غفلت فرو رفتهاند و بخت آن‌ها به خاطر بیداری و آگاهی تو از بین رفته است.