شمارهٔ ۱۷

هوش مصنوعی: این شعر به تمایل به عشق و زندگی و اهمیت آن اشاره دارد. شاعر از ساقی می‌خواهد که آب حیات را بر او دهد تا او را از حالت مردگی و بی‌حالی احیا کند. او تأکید می‌کند که اگر دیگران به او طعنه بزنند، اهمیتی نمی‌دهد و تنها به دنبال حقیقت و عشق واقعی است. عشق را به عنوان نیرویی از ابتدا تا انتها معرفی می‌کند که باعث زندگی و روح در انسان‌ها می‌شود. همچنین شاعر به سختی‌هایی که در حال رسیدن به عشق و حقیقت متحمل شده‌اند اشاره می‌کند و در نهایت به این نکته می‌رسد که عشق و شهود واقعی، تنها راه نجات است و هر کسی که به این عشق دست یابد، از مشکلات رهایی می‌یابد.