شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و احساسات انسانی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که کاسه‌ای بیاورد تا تشنگی‌اش را برطرف کند و به دنبال شادی و لذت از عشق است. او هشدار می‌دهد که به وعده‌های بی‌پایه دیگران گوش ندهد و بر دور زمان بچرخد. شاعر به امید زنده کردن دل مرده‌اش از ساقی می‌خواهد تا کمکی کند و فراموشی وسوسه‌ها را به ارمغان آورد. او می‌گوید که در میدان عشق کسی چون او طاقت پیکان‌های تند عشق را ندارد و به نوعی از مشکلات و فقر خود سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از روشن شدن عالم با قلمی که نسیم را می‌نویسد، ابراز امیدواری کرده و به حسادت دیگران اشاره می‌کند.
تشنه ام ساقی بیاور کاس رابیش نشنو قول هر نسناس را
هوش مصنوعی: من تشنهام، ای ساقی، بیا و کاسه را بیاور؛ دیگر به حرفهای بیارزش هر آدم بیخود گوش نکن.
تو بگردان دور خود دور زمانگو بگردان بر سر ما آس را
هوش مصنوعی: تو زمان را به دور خود بچرخان تا این دوران بر سر ما نیز بگردد.
بامدادان بر سر ما کن سبکسرگران بر لب کشیده کاس را
هوش مصنوعی: صبح زود بر سر ما خوش بگذران که سبکسران به آرامی مشغول نوشیدن هستند.
تا مگر جانی دهد دل مرده رایا مگر دفعی کند وسواس را
هوش مصنوعی: به امید اینکه روحی به دل مرده ببخشد یا اینکه وسوسه‌ها را از بین ببرد.
کس نیارد همچو ما در رزم عشقطاقت پیکان چون الماس را
هوش مصنوعی: هیچکس مانند ما در میدان عشق نمیتواند تاب و تحمل سختیها و دردها را داشته باشد، مانند تیری که از الماس ساخته شده است.
پیش تیر ناوک چشمان مستحد خفتان کی بود قرطاس را
هوش مصنوعی: چشمان زیبا و غمگین او مانند تیری به سمت دل میزند و در آن لحظه چه کسی میتواند خواب را در آغوش بگیرد؟
چون نمی‌آید به دستم یار جنسلاجرم بر هم زنم اجناس را
هوش مصنوعی: چون یاری که دلم می‌خواهد در دسترس نیست، پس به اجناس دیگران دست میزنم و آنها را بر هم میزنم.
تا نباید منت منعم کشیدزان سبب بگزیده‌ام افلاس را
هوش مصنوعی: باید از انتظار کمک و لطف دیگری دست کشید؛ به همین دلیل، فقر و بیپولی را برگزیدهام.
می‌کند روشن نزاری عالمیچون برآرد از دوات انقاس را
هوش مصنوعی: وقتی که نزاری یک عالم اثرش را از دوات خارج می‌کند، دنیا را روشن می‌کند.
مالکی باشد که از روی حسدمعترض باشد مسیح انفاس را
هوش مصنوعی: فردی ممکن است به دلیل حسادت نسبت به دیگران، به موفقیت یا ویژگیهای مثبت آنها اعتراض کند.