شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق و پیچیده عشق و دل‌نگرانی‌های ناشی از آن است. شاعر از طرفی به زکات زندگی اشاره می‌کند و از سوی دیگر خواهان توجه و محبت محبوب است. او احساس می‌کند که عشقش به او بلا و سختی به همراه دارد، اما با این حال از دل و جانش برای محبوب فدای او می‌شود. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که محبت و مهربانی واقعی نباید به شیوه‌های ظاهری و سطحی محدود شود و اهمیت صداقت و وفا در روابط انسانی را یادآور می‌شود. همچنین، او به این موضوع اشاره می‌کند که در عشق واقعی، دل سپردن و از خودگذشتگی ضروری است.
نظر از جانب ما کن زکات زندگانی رادلی ده باز ما را صدقة جان و جوانی را
هوش مصنوعی: به ما نگاهی بینداز و زندگیات را به ما هدیه بده، دلی پر از عشق به ما بده، تا ما هم جان و جوانیمان را به تو ببخشیم.
به بوسی از سرم کردن توانی دفع صفرا رابه بویی از دلم بردن توانی ناتوانی را
هوش مصنوعی: به خاطر بوسهای از تو، میتوانم صفرا را از خود دور کنم و با بویی از دل، ناتوانیام را کنار بزنم.
چه بادش گر به دلداری دمی با بی دلی دارینصیحت گوش کن عادت مکن نامهربانی را
هوش مصنوعی: اگر به دلداری کسی در لحظهای خوشایند توجه کنی، نباید عادت به بیاحساسی و نامهربانی کنی. به دلیلی که این سازش و عشق را به دست آوردهای، باید به نصیحتها گوش بدهی.
به دندان می کنم دست از خلافِ وعده های تونباشد اعتبار الحق حدیث سر زبانی را
هوش مصنوعی: به زور و فشار تحمل میکنم تا از وعدههای تو کنارهگیری نکنم، چرا که هیچ اعتباری به حرفهای بیاساس و بیپایه وجود ندارد.
به جان و دل فرود آمد بلای عشق تو ناگهنگرداند کسی از خود بلایِ آسمانی را
هوش مصنوعی: عشق تو به جان و دل من حملهآور شد و هیچکس نتوانست از بلای آسمانی رهایی یابد.
دل از من بستدی آری دل و جانم فدای توتفاوت در دلی دادن چه حاجت یار جانی را
هوش مصنوعی: تو دل و جانم را به دست گرفتی و من برای تو فدایت شوم. حالا چه نیازی به تفاوت بین دل دادن و جان دادن وجود دارد وقتی که تو یارم هستی؟
نزاری گر به زاری خاک شد بر آستان تونباشد اعتباری چارچوب استخوانی را
هوش مصنوعی: اگر من با گریه و زاری بر درگاه حضور تو خاک شوم، دیگر هیچ ارزشی برای چارچوب استخوانی من نخواهد بود.