شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به نمایش عواطف و احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر با ابراز حسرت و longing به معشوق می‌گوید که دیدن او موجب سعادت است و خود را بیمار عشق او توصیف می‌کند. او از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند و می‌گوید علاقه‌اش به او بسیار عمیق‌تر از آن است که بتوان به راحتی شرح داد. شاعر همچنین به دوستی دیرینه‌اش اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که این دوستی جزئی از وجود اوست. در نهایت، پیام شعر این است که حتی در سختی‌ها و مشکلات، عشق و ارتباط با معشوق می‌تواند باعث بهره‌مندی و شادی باشد.
ای یار برشکسته از ما این چه عادت استآخر بیا که روی تو دیدن سعادت است
هوش مصنوعی: ای دوست، این چه عادت ناپسند است که از ما دوری میکنی؟ بیا و خیال دیدن چهرهات را به من بده، زیرا دیدن روی تو، بزرگترین خوشبختی است.
بیمار رنج برده ی دیرینهی توامما را چنان بپرس که شرط عیادت است
هوش مصنوعی: من بیمار رنجدیدهای هستم که مدتهاست در درد به سر میبرم. از تو میخواهم با من به گونهای صحبت کنی که نشانهی مراقبت و عیادت باشد.
خود اشتیاق روی تو از هر چه در خیالممکن بود که شرح پذیرد زیادت است
هوش مصنوعی: اشتیاقی که برای دیدن روی تو دارم، از هر چیزی که در ذهن می‌تواند به تصویر کشیده شود، بیشتر و فراتر است.
مشنوکه مهرت از دل تنگم برون رودبدگوی را هر آینه تخلیط عادت است
هوش مصنوعی: به این فکر نکن که محبت تو از دل ناراحت من دور خواهد شد، چون صحبتهای منفی دیگران مانند عادت همیشه تکرار میشود.
ایمانی من درست به بالای چست تستدر نفی لا نه اول حرف شهادت است
هوش مصنوعی: ایمان من به بالاترین نقطه دسترسی دارد و در نفی، نداشتن را با کلمه "لا" آغاز میکنم که نخستین حرف شهادت است.
دیرینه دوستی تو هم راه جان ماستما راز بدو کون به تو این ارادت است
هوش مصنوعی: دوستی قدیمی تو برای ما ارزش زیادی دارد و ما این عشق و ارادت را به خاطر تو همیشه در دل داریم.
گر می کشد نزاری و گرمی نوازدتتو مستفید باش که زو استفادت است
هوش مصنوعی: اگر کسی در حال غمگینی است یا تو را با مهربانی نوازش می‌کند، از این موقعیت بهرهمند شو؛ چون این مهربانی خودش به نفع توست.