شمارهٔ ۱۷۶
هوش مصنوعی: غزل درباره زیبایی‌های یک زن و احساسات عمیق شاعر نسبت به اوست. شاعر توصیف می‌کند که این زن با وجود ظاهری لاغر، دارای قلبی پر از شکر و شیرینی است. لب‌های او به اندازه‌ای شیرین هستند که می‌توان آن‌ها را با جان مقایسه کرد. همچنین، او از لطافت و زیبایی این زن می‌گوید که مانند نسیم صبحگاهی است. شاعر تأکید می‌کند که زمان تنها بر اساس اراده او حرکت می‌کند و غم او برای شاعر سنگین است. او بیان می‌کند که عشق به این زن چون آتش در دلش شعله‌ور است و نمی‌تواند به راحتی به او نزدیک شود. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که احساسش به این زن مانند آتش در دلش می‌سوزد و او را به بیگانگی از خود متهم می‌کند.
بتی فربه سرین لاغر میان استچه می گویم میانش بی نشان است
هوش مصنوعی: این بیت به تضاد میان دو ویژگی متفاوت اشاره دارد. گوینده به وجود یک حالت متناقض در چیزی اشاره می‌کند که در ظاهر به شکل فربه و چاق به نظر میرسد، اما در واقع متوجه میشود که درون آن هیچ چیز مشخصی وجود ندارد و یا این که هر چه در میان است، ناپیداست و مشخص نیست. به نوعی، این بیت به گمگشتگی و سردرگمی در برخورد با ظواهر اشاره می‌کند و از ناپایداری چیزهایی که به چشم میآیند سخن می‌گوید.
سخن تا بر لبش ناید ندانندکه در اصل آن شکر لب را دهان است
هوش مصنوعی: تا زمانی که سخن از لبش خارج نشود، کسی نمیداند که در واقع زیبایی و شیرینی کلامش به خاطر دهان اوست.
لبش را چون توانم کرد نسبتبه شیرینی که شیرین تر زجان است
هوش مصنوعی: میخواهم بدانم چگونه میتوانم لبانش را شیرینتر از جانم کنم.
نسیم لطف طبعش را چه گویمکه با باد سحرگه هم عنان است
هوش مصنوعی: نسیم دلنشین و ملایم او را چطور توصیف کنم که با باد صبحگاهی همنوا و همراستا است.
جمال عالم آرایش به خوبینمودار بهشت جاودان است
هوش مصنوعی: زیبایی عالم به شکل دلنشینی جلوهگر است و به نظر میرسد که بهشت ابدی را به تصویر میکشد.
زمان جز بر مراد او نگردداز این جا نادر دور زمان است
هوش مصنوعی: زمان تنها به خواست و اراده او ادامه مییابد و در این جا، نادر، به معنای کمیاب یا دور از ذهن است.
اگر چه بس سبک روح است لیکنغم او بر دلم بار گران است
هوش مصنوعی: اگرچه او شخصی بیخیال و شاداب است، ولی اندوه او بر دلم سنگینی می‌کند.
مرا سودای او در سر چو آتشکه افتد در حریر و پرنیان است
هوش مصنوعی: من در دل شوق و آرزوی او را دارم، همچنان که آتش به پارچههای نازک میافتد و آن‌ها را میسوزاند.
نمی یارم گذر کردن به کویشکه سیلاب از کنارم تا میان است
هوش مصنوعی: نمیتوانم به کوی تو بروم، زیرا سیلابی از کنارم میگذرد و تا عمق قلبم میرسد.
خبر داری ز آتش دان گردونتنور سینه ی من همچنان است
هوش مصنوعی: آیا از شعلههای آتش در آسمان خبر داری؟ درد و رنج درون من مثل تنوری همیشه در حال شعله‌ور است.
پری دیده ست پنداری نزاریچنین با آدمی بیگانه ز آن است
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که یک پری، به شکل نزاری، به دلایل بیگانهای با انسانها ارتباط برقرار کرده است.