شمارهٔ ۱۷۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی کسی است که محبوب شاعر به حساب می‌آید. شاعر به وضوح احساسات عمیق خود را برای محبوبش بیان می‌کند و او را به آفتابی در دل شب تشبیه می‌کند. شب و روز در نظر او به خاطر محبوبش معنا پیدا می‌کند و در غم فراق او خود را مانند رشته‌ای می‌بیند که به سوزن می‌رسد. زیبایی محبوب به حدی است که حتی شب‌های تاریک نیز تحت تأثیر درخشش او قرار می‌گیرد.
شاعر در ادامه به ویژگی‌های محبوبش اشاره می‌کند و او را به عنوان آفتاب عالم و خود را به عنوان ذره‌ای حقیر معرفی می‌کند. او می‌گوید در عشقش بی‌نهایت حیران است و فراق او زندگی‌اش را بی‌معنا کرده است. در نهایت، شاعر می‌پذیرد که تسلیم عشقش باشد و هیچ نگرانی از دشمنان ندارد، زیرا عشق او همه چیز را زیبا می‌کند.
ما را به روی دوست شب تیره روشن استخود زلف و روی او شب و روزی معیّن است
هوش مصنوعی: ما در دل شب، به خاطر محبت دوست، احساس روشنی و روشنایی میکنیم. خود زیبایی و جذابیت او دائماً در زندگی ما در حال حاضر است.
در شب گر آفتاب نبینند پس چرابر روز روشنش شب تاری مبیّن است
هوش مصنوعی: اگر در شب نوری از آفتاب دیده نشود، پس چرا در روز روشن، تاریکی شب به وضوح نمایان است؟
در آرزوی آن که ببینم خیال اوشخصم چو رشته یی که در آید به سوزن است
هوش مصنوعی: من آرزو دارم که تصویر او را ببینم، همچون رشته‌ای که به راحتی از سوراخ سوزن عبور می‌کند.
روشن ز ماه تابه ی خورشید طلعتشاین سقف تا به خانه که کیوانش روزن است
هوش مصنوعی: چهرهاش به اندازهی نور ماه درخشان است، این سقف تا زمانی که ستارهی کیوان به خانه نور میتاباند، روشن است.
عاطر به عنبرینه زلف مسلسلشمشک ختا که نافه ی آهوش مسکن است
هوش مصنوعی: عطر زلف بلند و زیبا و چشمنواز او مانند مشک ختاست که محل زندگی زیباییهای او را نشان میدهد.
حیران ز رشک دانه لولوی اشک مندرّ عدن که باطن دریاش معدن است
هوش مصنوعی: من به خاطر اشکهای خود که همانند دانههای لولو میدرخشد، حیران هستم. این اشکها مانند درّ در دریایی هستند که درون آن یک معدن ارزشمند نهفته است.
او آفتاب عالم و من ذره حقیرالحق چنان حریف چنین بابتِ من است
هوش مصنوعی: او مانند خورشید درخشانی است و من همچون یک ذره کوچک و حقیر. حقیقت این است که او به خاطر من اینگونه درخشان و عزیز است.
دولت مساعدت کند ار نه ز روی عقلهومان پیل تن نه به بازوی بیژن است
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت و شرایط خوب یاری نکنند، دیگر عقل و تدبیر به تنهایی نمیتواند کمکی کند. حتی در چنین وضعیتی، نیرومندی هومان به تنهایی نمیتواند به اندازه قدرت بیژن اثرگذار باشد.
مرغی مقیدست دلم کز همه جهاندر خانه های حلقه زلفش نشیمن است
هوش مصنوعی: دلم پر از محبت و وابستگی به یک مرغ است که از همه چیز در دنیا تنها در خانه و دور زلفهای او آرامش دارد.
ماهی چنین که دید که خورشید آسمانکز نور او سراسر آفاق روشن است
هوش مصنوعی: ماهی وقتی دید که خورشید آسمان درخشان است و نور او همه جا را روشن کرده، شگفتزده شد.
هر شام طیلسان شب از رشک روی اودر سرکشیده هم چو کشیشان ارمن است
هوش مصنوعی: هر شب، به خاطر زیبایی و جذبهٔ روی او، تاریکی به شکل لباس شب و با کبر و وقار ظاهر میشود، همانطور که کشیشان ارمنی با وقار و افتخار رفتار میکنند.
ماهی لطیف صورت سروی شریف ذاتپاکیزه روی نادره پاکیزه دامن است
هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی یک ماهی را توصیف می‌کند که ظاهری لطیف و دلربا دارد. آن را به مجسمهای از یک سرو با ویژگیهایی شایسته و متمایز تشبیه کرده که دارای دامن پاک و بینقص است. به طور کلی، این توصیف نشاندهنده زیبایی، پاکی و شکوه این موجود است.
من بی وصال او تن بی جان مطلقمو اوهم چو روح قدس همه جان بی تن است
هوش مصنوعی: من بدون دیدن و وصال او، مانند یک جسمی هستم که روحی ندارد و او نیز همچون روحی که در کنار جسم وجود دارد، همه وجودش بدون جسم است.
چندان شگفت نیست که سر در سرش کنمصد خونش هم چو خون نزاری به گردن است
هوش مصنوعی: عجیب نیست که به خاطر شگفتیهای او، خودم را غرق در مشکلات کنم؛ چرا که من حتی یک قطره از خون او را به گردن دارم و به خاطر او مسئولیتهایی بر عهده دارم.
آری همه نکوست چو بر وفق رای اوستتسلیم عشق را چه غم از جور دشمن است
هوش مصنوعی: بله، همه چیز زمانی خوب است که با خواستههای او هماهنگ باشد. در برابر عشق، چه غم و اندوهی از درد و ظلم دشمن وجود دارد؟