شمارهٔ ۱۷۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان احساسات و تجربیات عمیق خود می‌پردازد. او از نیاز مبرم به عشق و وجود خویش سخن می‌گوید و آن را مایه حیات خود می‌داند. شاعر به ارتباط عمیق خود با ذات الهی اشاره دارد و بیان می‌کند که صبح‌ها با بانگ موسیقی از خواب برمی‌خیزد. او در ادامه، از محدودیت‌های انسانی و نفسانی یاد می‌کند و به تناقض‌های وجودی و گناه خود اشاره می‌کند.
شاعر همچنین به زیبایی و جذابیت ظاهری انتقادات و ملامت‌ها نسبت به خود می‌پردازد و معتقد است که همه چیز به واقعیت درونی او وابسته است. او به خواب‌های خود که بین حلال و حرام است پرداخته و می‌گوید که نگرانی از دشمنانش ندارد زیرا اینها نمی‌توانند او را از حقیقت اجتماعات دور کنند.
در نهایت، شاعر به فطرت و هویت خود اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که از نسل آدم است، اما فطرتش فراتر از او و اجدادش است. این شعر تأملی عمیق بر روابط انسانی، عشق، و وجود است.
بده بیار که می مایه ی حیات من استز بدو خلقت من متصل به ذات من است
هوش مصنوعی: به من شراب بده، زیرا که این نوشیدنی اساس زندگی من است و از لحظهی آفرینش من با وجود من پیوند خورده است.
به وقت صبح درآیم زخواب و برخیزمبه بانگ چنگ که قدقامت الصلات من است
هوش مصنوعی: در صبح بیدار میشوم و با صدای دلانگیز چنگ به پا میایستم؛ زیرا من به نماز و عبادت خدایی معتقدم.
به نزد هر کس از آنجا که ذات ناقص اوستهنوز زندقه از حیز صفات من است
هوش مصنوعی: هر کس به خاطر نقص ذات خود، هنوز نتوانسته است به درک کامل صفات من برسد و این موضوع نشاندهندهی سطح نواقص اوست.
مجال پس روی پیر عقل نیست که عشقفرو گرفته حوالی شش جهات من است
هوش مصنوعی: فرصتی برای عقبنشینی و تفکر به دور از عشق وجود ندارد، زیرا عشق همهجا در زندگی من نفوذ کرده است.
گمان برم به خلاص از قوای نفسانیکه نیست ممکن و این هم ز ممکنات من است
هوش مصنوعی: به نظر میرسد من به رهایی از خواستهها و تمایلات درونیام امیدوارم، اما میدانم که این کار امکانپذیر نیست و همین فکر یکی از واقعیتهای زندگی من است.
زهم گشاده شوم چون نفس فرو بنددعجب مدار که هم بند من نجات من است
هوش مصنوعی: وقتی نفس کشیدن متوقف شود، من آزاد میشوم. تعجب نکنید که این قید و بند من، در واقع راه نجات من است.
سخن کرا نکند با مقلدان گفتنهرآنچه گفته ام از محض ترهّات من است
هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند با مقلدان صحبت کند، پس هر آنچه که گفتهام فقط از نادانی من است.
چه می کنند ملامت مرا گناه از کیستشکال پای من از عقل بی ثبات من است
هوش مصنوعی: میپرسند که چرا مرا سرزنش میکنند، اما من باید بگویم که تقصیر از چه کسی است. اشکال کار من به خاطر ناپایداری عقل خودم است.
ز بس که برنظرم جلوه می کند اصناماگر قبول کنی کعبه سومنات من است
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه جلوههای زیبایی که میبینم بسیار زیاد است، اگر تو بپذیری، معبد من همان کعبهای است که در آن بتها قرار دارند.
چو من به من همه هیچ ام چو با توام همه توبه حکم الا الله لا اله لات من است
هوش مصنوعی: وقتی که تنها هستم، برای خودم هیچ هستم، اما وقتی با تو هستم، همه چیزم تو هستی. به جز خداوند، هیچ معبودی نیست و تنها تویی که برای من اهمیت داری.
به خواب دیده ام ای دوست در حلال و حرامکه فاسقات به امر تو صالحات من است
هوش مصنوعی: در خواب دیدهام، ای دوست، که در زمینههای درست و نادرست، کسانی که بد کردارند به خاطر تو کارهای نیک من را تحت تاثیر قرار دادهاند.
مرا چه غم که معاند ترش نشیند و تلخکه زهر طعنه صاحب غرض نبات من است
هوش مصنوعی: من چه غمی دارم اگر دشمنان با دشمنی و تلخی برخورد کنند، چون زهر و گزند کلام آنان فقط به من آسیب میزند و تاثیری بر رشد و شکوفایی من ندارد.
حلاوت سخن من کجا نبات کجاکه شور بر همه عالم ز مسکرات من است
هوش مصنوعی: حلاوت و شیرینی کلام من مانند شیرینی گیاهان نیست، زیرا تاثیر من بر همه جهان از شوری و نشاط ناشی از نوشیدنیهای مسکر بیشتر است.
ز اسب نیک و بد خود چنان پیاده شومکه پیل مست بر این نطع شاه مات من است
هوش مصنوعی: از اَلوان خوب و بد زندگی، با حالتی همانند پیاده شدن از اسب، به زمین میآیم؛ به گونهای که همچون یک فیل مست بر سطح زمین در برابر شاه، کاملاً مجذوب و از خود بیخود شدهام.
گهی زباران رشک ارس بدی چشممکنون زگریه ی وافر ارس فرات من است
هوش مصنوعی: گاهی از باران، حسادت به ارس به من دست میدهد و حالا که خودم به خاطر اشک فراوانم، مانند آب فرات میشوم.
عوام را به نزاری از آن تعلّق نیستکه نام هستی او در مسلمات من است
هوش مصنوعی: عموم مردم به موضوعاتی بیتوجه هستند که نام وجود او در اصول واضح و شناخته شده است.
من از نتیجه آدم نیم که فطرت منبرون ز فطرت آبا و امهات من است
هوش مصنوعی: من شبیه به آدمهای معمولی نیستم، زیرا ویژگیهای من متفاوت از نیاکان و مادرانم است.