شمارهٔ ۲۳۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از نیاز شدید خود به معشوق سخن می‌گوید و می‌نویسد که این اشتیاق و انتظار او به حدی است که شرح آن مانند شب‌های طولانی هجران است. او از بی‌خوابی و فکر دائم نسبت به معشوقش صحبت می‌کند و اعتراف می‌کند که عقل به او صبر می‌دهد، اما عشقش او را به اقدام وامیدارد. شاعر همچنین به وفاداری و فداکاری در راه عشق اشاره می‌کند و به اهمیت امید در دل عاشقان اشاره دارد. در انتها، بر این نکته تأکید می‌کند که در هر حال، مولا و معشوق قادر به کمک رسانی و رفع مشکلات او هستند.
به دیدار توام چندان نیازستکه شرحش چون شبِ هجران درازست
هوش مصنوعی: نیاز به دیدارت به قدری زیاد است که نمیتوانم آن را به راحتی بیان کنم، زیرا مانند شب‌های طولانی جدایی، بسیار دشوار است.
دگر خوابم نمی گیرد که تا روزهمه شب چشمم از اندیشه بازست
هوش مصنوعی: دیگر نمیتوانم بخوابم، چون تمام شب به فکر مشغولم و چشمانم باز است تا صبح.
نیازم در نمی گیرد همانادرِ امّید مشتاقان فرازست
هوش مصنوعی: نیاز من به آسانی برآورده نمیشود؛ زیرا در انتظار رسیدن امیدها، همیشه فرصتی باقی است.
تو می دانی و من اسرار معلومکسی دیگر نداند کاین چه رازست
هوش مصنوعی: تو میدانی و من هم میدانم که این راز فقط بین من و توست و هیچ کس دیگری نمیتواند آن را بفهمد.
وفا می کن که جانِ اهل معنیفدایِ راهِ یارِ پاک بازست
هوش مصنوعی: به دیگران وفادار باش، زیرا جان کسانی که به معنای عمیق زندگی توجه دارند، برای رسیدن به عشق حقیقی فدای آن میشود.
بناز از کام رانی بر جوانیکه بر ماهت به خوبی جای نازست
هوش مصنوعی: از زیبایی و جذابیت جوانیات لذت ببر، زیرا در چهرهات به خوبی نشانههای ناز و دلربایی دیده میشود.
مرا بر صبر تلقین می کند عقلولیکن عشق می گوید مجازست
هوش مصنوعی: عقل به من می‌گوید که باید صبر کنم و صبر پیشه کنم، اما عشق به من می‌گوید که این غیرممکن است و میتوانم به احساساتم تسلیم شوم.
برآید کارها بی سعی مخلوقنیاز بی دلان با بی نیازست
هوش مصنوعی: کارها بدون تلاش مخلوق انجام نمیشود و نیازهای کسانی که دل ندارند، با آن کسی که خود بینیاز است، برآورده نمیشود.
ز مولا استعانت کن نزاریکه در هر حال مولا کارسازست
هوش مصنوعی: از خداوند کمک بخواه ای نزاری، زیرا در همه حال خداوند توانایی حل مشکلات را دارد.