شمارهٔ ۲۴۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره لذتی است که انسان‌ها باید از زندگی و به ویژه از بهار و زیبایی‌های آن ببرند. شاعر به اهمیت شادی و سرمستی در زندگی اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که کسی که از این لذت‌ها بهره نمی‌برد، چیزی را از دست داده است. او همچنین به تضاد خواب و بیداری می‌پردازد و بر اهمیت شب و سکوت آن تأکید می‌کند. در ادامه، به عشق و خطر شکست اشاره می‌کند و دعوت به نوشیدن و جشن گرفتن دارد. در نهایت، به انتقاد از خودرأیی و تظاهر در افراد می‌پردازد و بر تواضع و درک عمیق‌تر از وجود خود تأکید می‌کند.
جماد بی خبرست از خروشِ بلبلِ مستبه باغ باده خورد هر که را حیاتی هست
هوش مصنوعی: موجودات بیروح از صدای شاداب بلبل مست خبر ندارند، اما هر کسی که زندگی دارد و روحش بیدار است، از می و لذتهای آن بهرهمند میشود.
ز عیش بهره ندارد کسی که وقتِ بهاربه پایِ گل نگرفته ست جامِ باده به دست
هوش مصنوعی: کسی که در بهار از لذت های زندگی بهرهای نمی‌برد و در میانهی گلها و زیبایی‌های طبیعت همچنان شراب نمینوشد، از شادی و سرزندگی بی نصیب است.
خوش آن خورد که به شب خیزد و به گه خفتدنه آن که روز برآید ز خواب باز نشست
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که شب را سپری کند و هنگام خوابیدن به آرامی به رختخواب رود، نه آن که تنها در روز بیدار شود و از خواب آرامی که داشته بیرون بیاید.
صبوح سنّتِ اهلِ دل است خاصه چنانکه آفتاب بر آید فرو شود سرمست
هوش مصنوعی: صبحانه خوردن عادت کسانی است که دلهای شاد و سرشار دارند، به ویژه مانند این که آفتاب وقتی طلوع کرده، نشاط و شادابی را به ارمغان میآورد.
شکستِ ما مکن ای عاقل آبگینۀ خودز سنگِ عشق نگهدار کانِ ما بشکست
هوش مصنوعی: ای عاقل، لطفاً از شکست ما جلوگیری کن و مراقب آینه ظرافت خود باش؛ زیرا عشق ما از سختیهایی که داریم، لطمه خورده است.
بیار ساقیِ مجلس که زهر نوش کنیمکه انگبین بود از دستِ تیره روی کبست
هوش مصنوعی: ساقی را به میخانه بیاور تا زهر را بنوشیم، چرا که شهد شیرینی از دستان چهرهٔ زیبا جاری شده است.
یکی دو پایه فرود آی و عارفان را بینبلی بگفته و برکف گرفته جامِ الست
هوش مصنوعی: به نزدیکی عارفان بیا و نگاهی به آنها بینداز، که واقعاً در حال گفتن مطالب عمیق هستند و در دستانشان جامی از هستی و وجود را دارند.
نزاریا نظر از بودِ خویشتن برداربه قبله معتقدی پس به جهل بت مپرست
هوش مصنوعی: به خودت توجه نکن و به سمت حقیقت و ایمان راستین روی آور. از پرستش بتهای نادان دوری کن و به خدا و ارزشهای واقعی نزدیک شو.
تو مردِ لاف نیی هر درخت را نرسدکه هم چو سرو بلندی کند به قامتِ پست
هوش مصنوعی: شما کسی نیستید که فقط حرف بزنید، هر درختی نمیتواند مانند سرو تنومند و بلندی داشته باشد.