شمارهٔ ۲۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر خود را به عنوان شخصی رند، عاشق و مست معرفی می‌کند که از قید و بندهای نام و ننگ رها شده است. او از زاهدان و خرقه‌هایشان بیزار است و می‌گوید که اگرچه توبه کرده، اما در عشق و محبت واقعی نمی‌تواند به زهد پایبند باشد. شاعر به خیری از زرق و برق دنیا روی می‌آورد و به زهد و عزلت کنونی‌اش انتقاد می‌کند. او احساس می‌کند که باید بین محبت و دشمنی انتخاب کند و در نهایت، به فطرت انسانی و میل به عشق خود بازمی‌گردد. شاعر به تنوع و اختلاف در باورها و طریقت‌ها اشاره می‌کند و به خصوص درباره وضعیت وعده نجات و عذاب و تعداد فرقه‌های مختلف صحبت می‌کند. در کل، شعر بیانگر تضاد بین عشق و زهد و جستجوی هویت فردی در دنیای عرفانی است.
منم نزاریِ قلاّشِ رندِ عاشقِ مستهر آدمی که چو من شد ز ننگ و نام برست
هوش مصنوعی: من انسانی بیسروپا و عاشق هستم که از قید و بندها رها شدهام. هر کسی که به حالتی مثل من برسد، از احساس خجالت و شهرت آزاد میشود.
دلم ز خرقۀ ناموس زاهدان بگرفتمریدِ خم چه عجب گر ز خانقاه بجست
هوش مصنوعی: دل من از لباس ساده و ظاهر زاهدان ناراحت شد و چه عجیب است اگر مرید خم، یعنی کسی که به میخانه و عشق ورزی وابسته است، از جایی مانند خانقاه که مکانی برای عبادت و ریاضت است، فرار کند.
برو تکی ز پَسَم می زنند و می گویندکه شیخ باز شرابک بخورد و توبه شکست
هوش مصنوعی: برو و تنها از من دور شو، آنها به تو حمله میکنند و میگویند که شیخ دوباره به شراب روی آورده و توبهاش را شکسته است.
به گردنِ من اگر خونِ توبه نیست حلالحرام زاده چرا طعنه می زند پیوست
هوش مصنوعی: اگر در دلم توبهای وجود ندارد، پس چرا فرزند ناخواستهای که به حرام متولد شده، همواره به من طعنه میزند؟
اگر به زرق روم ازرقی توانم داشتو گر چو سرو نباشم قبا نیارم بست
هوش مصنوعی: اگر بخواهم در ظاهر خود را زیبا نشان دهم، میتوانم اما اگر مانند سرو بلند و استوار نباشم، هرگز نمیتوانم خود را با زیباییهای ظاهری بپوشانم.
نصیحتم مکن ای یار لطف کن برخیزمحبّت است و لیکن به دشمنی بنشست
هوش مصنوعی: ای دوست، نصیحت نکن و مهر و محبت را در بر بگیر، زیرا این احساسات به خاطر دشمنی و کینه به وجود نیامدهاند. بلند شو و به دوستی ادامه ده.
کنون محّبِ جوانم مریدِ پیر نی امغلامِ زاهده ام بعد ازین نه زهدپرست
هوش مصنوعی: حالا من عاشق جوانی هستم که پیرو یک شخص سالخورده نیستم، دیگر غلام و بنده زاهد نخواهم بود و از زهد دور میشوم.
گهم به خانقه آرند با قبا هش یارگهی ز می کده با خرقه می کشندم مست
هوش مصنوعی: گاهی به خانقاه میروم و با لباس مقدس کنار یارم هستم، و گاهی نیز به میخانه میروم و با لباس درویشی مست میشوم.
به پیشِ شحنه برند این غزل اولام اولامز بعدِ آن که بگرداندند دست به دست
هوش مصنوعی: این غزل را به مقام بالایی میبرند، ابتدا و ابتدا، بعد از اینکه آن را از دستی به دست دیگر منتقل کردند.
ز بهرِ آن که چو یک شاخِ طاعت است چرانخست شاخ ز شهدست و آن دگر ز کبست
هوش مصنوعی: برای این که مانند یک شاخه از بندگی باشی، چرا باید نخست یک شاخه از عسل و دیگری از زنبور باشد؟
چرا ز فرقت هفتاد و سه یکی ناجی ستچه گونه دوزخی اند آن دگر ده و دو و شست
هوش مصنوعی: چرا از میان تعداد زیاد فرقهها فقط یکی نجاتبخش است و بقیه که به هفتاد و دو فرقه دیگر تعلق دارند، دچار عذاب خواهند شد؟