شمارهٔ ۲۶۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که تنها دوست برای او مهم است و اگر دوستی نباشد، دشمنی هم نمی‌تواند وجود داشته باشد. او تأکید می‌کند که چه دشمن و چه دوست، بدون دوست بی‌ارزش‌اند. همه چیز به دوست وابسته است. او در ادامه می‌گوید که وجود خاکی او در برابر وجود دوست هیچ است و غم او برایش مانند بهشت است. همچنین، او به بار کشی در کنار دوست اشاره کرده و این را به عنوان یگانه راه خوشبختی می‌داند. او خاطرنشان می‌کند که اگر کسی خود را نقره‌نقش نکند، سخنانی که درباره خود می‌گوید بیهوده است. در آخر، به بوی خوش زلف محبوب و خاصیت آن اشاره کرده و از باد می‌خواهد که بوی آن را به محبوبش برساند، زیرا نفس او داروی درد دل اوست.
ما دوست نداریم دگر هیچ به جز دوستگر دوست نه با دوست بود دشمنِ ما اوست
هوش مصنوعی: ما تنها یک چیز را میخواهیم و آن دوستی است. اگر دوستی وجود نداشته باشد، دشمنی از آن بدتر است.
چه دشمن و چه دوست به جز او همه هیچاندگر اوست همه اوست و گر دوست همه دوست
هوش مصنوعی: به جز او هیچکس نه دشمن است و نه دوست. اگر او در کنار ما باشد، همه چیز درباره او است و اگر دوستی وجود داشته باشد، آن دوست هم به خاطر او ارزشمند است.
خاکِ در او چیست مرا ماءِ معین استکنجِ غم او چیست مرا روضه مینوست
هوش مصنوعی: خاک او برای من مانند آب زلالی است و گوشهی غم او مانند باغی بهشت است.
گر بار دهد یار وگرنه بکشم بارتا بار دهد بارکشی شیوه خوش خوست
هوش مصنوعی: اگر یار به من کمک کند و بار را بر دوش بگذارم، یا حتی اگر هم نتواند کمک کند، من بار را به دوش میکشم تا او کمک کند. کشیدن بار به دوش من روش خوبی است.
آن را که خبر نیست زخود هرچه ازو گفتبیهوده دراییست اگر چند سخن گوست
هوش مصنوعی: اگر کسی از حقیقت خود بیخبر باشد، هر چه دربارهاش بگویید بیفایده است، حتی اگر بهظاهر سخنان زیادی داشته باشد.
مشنو که نصیبی ز وجودست عدم رااز مغز چه گوید که ندارد خبر از پوست
هوش مصنوعی: نشنیدهای که عدم چه نفعی از وجود میبرد؟ مانند کسی که از مغز حرف میزند، در حالی که از پوست بیخبر است.
ای باد از آن زلفِ پر از چین که نسیمشدر نیفه هرچین حسدِ نافه آهوست
هوش مصنوعی: ای باد، از زلفی که پر از چین و پیچ است، بگذر و به یاد داشته باش که نسیم آن در میان نَفَسهایش حسادت نافه آهو را برمیانگیزاند.
زان رایحه هر سوخته را آرزویی هستمارا هم ازو حاصلِ این مرتبه مرجوست
هوش مصنوعی: از بوی خوشی که از سوختن چیزی به مشام میرسد، هر کس آرزویی در دل دارد. ما هم از آن بوی خوش به این مقام و مرتبهای که به دست آوردهایم، امیدی داریم.
بویی به نزاری برسان هین که معیّندردِ دلِ او را نفسِ پاکِ تو داروست
هوش مصنوعی: به او خبر خوشی بده که نفس پاک تو میتواند تسکینی برای درد دل او باشد.