شمارهٔ ۳۴۲
هوش مصنوعی: در این متن شاعر به توصیف یک مجلس خوش گذشته در بهشت می‌پردازد که با دوستان و حواریونش در آنجا باده نوشیده است. در این مجلس، افراد زیبایی حضور دارند و همه به نیکی و شیرینی سخن می‌گویند. شاعر از زیبایی‌های طبیعی مانند سیب، نارنج و نرگس نیز یاد کرده و این مجلس را بهشت‌گونه و زیبا توصیف می‌کند. او حسرتی را نیز تجربه می‌کند و به خواب و بیداری می‌اندیشد، در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که حالت خواب و بیداری در حقیقت یکی است. شاعر به صورت کلی فضایی خوب و دلپذیر را به تصویر می‌کشد.
دوش با جمعی حواری باده خوردم در بهشتمجلسی دیدم همه عیسی دم و مریم جهشت
هوش مصنوعی: دیروز در جمعی از افرادی خوشدل، در بهشتی که به مانند مجلس شادی بود، افرادی را دیدم که همگی به حضرت عیسی و مریم مقدس اشاره داشتند و در حال شادی و خرم بودند.
جمله شیرین پاسخ و شیرین لب و شیرین دهنجمله نیکو سیرت و نیکو دل و نیکو سرشت
هوش مصنوعی: همه پاسخهای او دلنشین و لحنش شیرین است. رفتار و روح او نیز نیکو و خوشایند است.
سیب و نارنج و ترنج و نرگس از پیرامنشماه رویان صبوحی بی نگهبانان زشت
هوش مصنوعی: میوههایی مانند سیب و نارنج و ترنج، و همچنین گل نرگس، در کنار زیبایی‌های چهره معشوق قرار دارند. به نظر میرسد این زیباییها در یک صبح دلانگیز و بدون حضور کسانی که به زیبایی نظارت میکنند، مشاهده میشوند.
چار سوی بزم هم چون جنّت از بس فر و زیببر ارم کرده تفاخر همچو کعبه بر کنشت
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به توصیف زیبایی و شکوه بزم می‌پردازد، به طوری که فضای آن مانند بهشت پر زرق و برق است و افرادی که در آنجا حضور دارند، به خاطر زیبایی و عظمت خود تفاخر میکنند، همانطور که کعبه در دور و بر خود جلال و شکوه دارد.
خوی بر رخساره ی اوراق گل هر یک چنانقطره ی شبنم بود بنشسته بر اطراف کشت
هوش مصنوعی: بر چهرهی گلها، خوی و حالت هر کدام مانند قطرهی شبنمی است که بر لبههای مزرعه نشسته است.
بزمی القصه چو فردوس برین آراستهبیش از این بر صفحه ی کاغذ نمی یارم نوشت
هوش مصنوعی: در این مجلس خوش، مانند بهشت زیبا و دلنشین است و دیگر نمیتوانم بیشتر از این بر روی کاغذ بنویسم.
پیش کردم سر که بستانم ز حوری بوسه ایدست کردم پیش تا در گردنش آرم نهشت
هوش مصنوعی: سرم را به جلو بردم تا از حوری بوسهای بگیرم، دستم را دراز کردم تا آن را دور گردنش بیندازم و او را به خود نزدیک کنم.
در هراسیدم ز خواب و خواب خوش بر چشم منآتش حسرت سبک بگداخت چون در آب خشت
هوش مصنوعی: به خاطر ترس از خواب و خوابهای شیرین، در چشمانم حسرتی مانند آتشی شعلهور شده که به راحتی همچون خشت در آب ذوب میشود.
حاضر و غایب نزاری خواب و بیداری یکیستباز می گو با حواری دوش بودم در بهشت
هوش مصنوعی: حالتهای موجود و غایب، خواه در خواب باشیم یا بیدار، یکی هستند. شب گذشته در بهشت با حواریون صحبت میکردم.