شمارهٔ ۳۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و عواطف عمیق خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که اگر عشقش باعث درد و رنج او شود، هیچ کس را برای آن سرزنش نخواهد کرد. او از طوفان عشق نمی‌خواهد که در امان بماند و به نوعی به استقبال خطر می‌رود. شاعر در حالی که در میان بلای عشق سرگردان است، می‌گوید که نمی‌داند از کدام طرف باید برود. عشق او موجی از شوری و تحرک ایجاد می‌کند و در عین حال احساس می‌کند که همه چیز دور او را فراگرفته و او را در خود گرفتار کرده است. در نهایت، شاعر با تأکید یادآوری می‌کند که اگر جانش در راه عشقش نرود، هیچ سودی برایش ندارد که پشیمان شود.
گر بر آرد عشقت از جانم قیامتمن نخواهم کرد بر عاشق ملامت
هوش مصنوعی: اگر عشق تو از جانم قیامت به پا کند، من هیچ وقت به خاطر عشق ورزیدن ملامت نخواهم کرد.
دیگران را جامه می سوزد مرا جانبر من مسکین چه می آید غرامت
هوش مصنوعی: دیگران برای رفتارهای ناپسند خود عواقبی میبینند، اما من که در وضعیت بدی هستم، چه ثمری از این وضعیت نصیبم میشود؟
در بلای عشق می خواهم همیشهمن نمی خواهم در این طوفان سلامت
هوش مصنوعی: در سختیها و مشکلات عشق، همیشه میخواهم باقی بمانم و نمیخواهم در چنین طوفانی به سلامت بگذرم.
من ندانم در کدامین وجه باشمچون ز بالای جهت برخاست قامت
هوش مصنوعی: نمیدانم در چه حالتی هستم، زیرا وقتی قامت من به سمت بالا رفت، به کدام طرف میروم.
عالمی در علت رشک از من و توبر قد و بالای ما بود این علامت
هوش مصنوعی: عالمی به خاطر قد و قامت ما به ما حسودیش میشود و این نشاندهندهی جایگاه والای ماست.
زلف آرامیده ی من چند شورینیست در تشویش کس را استقامت
هوش مصنوعی: زلفهای آرام و بیخبر من، چه آرامشی در دلهای آشفته نیست. برای هیچ کس، در این شور و اضطراب جا و نشانی از ثبات وجود ندارد.
هر چه در هستی ما از خشک و تر بودرغم ما را بستند از ما تمامت
هوش مصنوعی: هر چیزی که در وجود ما وجود دارد، چه خشک و چه تر، ما را به هم پیوند زده و به نوعی وابسته کرده است.
گر نخواهد کرد جان در کار عشقتسود کی دارد نزاری را ندامت
هوش مصنوعی: اگر جانم در عشق تو فدا نشود، پس ندامت برای نزار چه فایدهای دارد؟