شمارهٔ ۴۰۷
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی مفاهیم عشق، خودشناسی و تلاش برای رسیدن به مقام واقعی می‌پردازد. شاعر به مردان ناتوان و پریشان حال اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که عشق واقعی چیزی فراتر از جسم و دنیای مادی است. او تاکید می‌کند که برای دستیابی به محبت و حقیقت، باید از خودگذشتگی کرد و به معنای عمیق‌تری از زندگی رسید. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که انسان با نفس ناقص خود نمی‌تواند به منزلت‌های والاتر برسد و برای دستیابی به حقیقت باید از خود برون آید.
درونِ مجمعِ مردان پریشان در نمی‌گنجدمحبّت خانه خالی کن که جز جان در نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: محبت و عشق واقعی در دل افرادی که در فکر و خیال خود گرفتارند جا نمیگیرد. اگر میخواهی عشق را در وجودت بیابی، باید از فضای بیروح و خالی خود را آزاد کنی، زیرا فقط روح و جان انسان است که قابلیت پذیرش عشق را دارد.
به ترکِ خویشتن داری بگو گر دوست می‌خواهیکه در میدانِ سربازان تن‌آسان در نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: به کسی که دوست دارد باید بگوید اگر میخواهد در میدان رقابت و تلاش موفق باشد، باید از خودخواهی و راحتطلبی دست بردارد.
اگر تو در میان باشی بود او بر کنار از توبرو شرکت پذیرفتن به امکان در نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: اگر تو در میان باشی، دیگر نیازی به حضور او نیست. قبول کردن این مسئله در واقع ممکن نیست.
به درویشی قناعت کن اگر سلطانی‌ت بایدکه در خلوتگه سلمان سلیمان در نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به مقام سلطانی دست یابی، بهتر است به زندگی ساده و خالی از تجمل درویشوار راضی باشی؛ زیرا در دل انسانها و مقامهای بزرگ، جای تنهایی و خلوص دل وجود دارد که نمی‌تواند در زندگی پرزرق و برق و فخرفروشی جا بگیرد.
جهودِ نفسِ ناقص را کجا آن منزلت باشدکه تا از خود برون ناید مسلمان در نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: نفس ناتمام و دنیوی چه جایگاهی دارد که بتواند از خود بیرون برود و در ذهن یک مسلمان جا بگیرد.
اگر در حضرتِ عزّت نزاری ره نمی‌یابدگدایی را چه حد باشد که سلطان در نمی‌گنجد
هوش مصنوعی: اگر فردی در حضور و مقام والای خداوند نتواند راهی بیابد، پس ارزش و مقام یک گدا چگونه میتواند در برابر سلطنت جا بگیرد؟