شمارهٔ ۴۱۱
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از درد و رنج ناشی از جدایی و دوری محبوب سخن می‌گوید. دل او به شدت از جفا و بی‌محبتی آسیب دیده و هیچ یک از حالت‌های سختی که تجربه کرده، به حالت عادی برنمی‌گردد. او از هجران و عشق ناکام خود صحبت می‌کند و به تکرار اظهار می‌دارد که دلش خونین است و وضعیتش بی‌تغییر باقی مانده است. همچنین از ناامیدی از تغییر تقدیر و رهایی از درد ذکر می‌کند و در نهایت به عمق جنون و دیوانگی خود اشاره می‌کند که ناشی از عشق اوست. احساساتش آنقدر عمیق و دردناک است که غیرقابل بیان و فراموشی می‌نماید.
دلم ز جورِ تو خون گشت و برنمی‌گرددز راهِ دیده برون گشت و برنمی‌گردد
هوش مصنوعی: دل من به خاطر ظلم و ستم تو به شدت آزرده و خونی شده است و دیگر نمیتواند به حالتی که بود برگردد. نگاه من نیز دیگر نمیتواند به دنیای خارج دل خوش کند.
چه سخت‌جان است این آهنین‌صفت دلِ منکه در فراقِ تو خون گشت و برنمی‌گردد
هوش مصنوعی: دل من چقدر مقاوم است که در دوری تو خیلی عذاب کشید و هرگز تسلیم نمیشود.
به پایِ هجر در افتاد و برنمی‌افتدبه دستِ عشق زبون گشت و برنمی‌گردد
هوش مصنوعی: او به خاطر جدایی به زانو درآمده و نمیتواند از آن برخیزد، عشق او را بسیار ضعیف کرده و نمیتواند به حالت قبل برگردد.
ز چاه محنتِ بختم خلاص روزی نیستکه چرخِ وصل نگون گشت و برنمی‌گردد
هوش مصنوعی: همیشه در چاه سختی و مصیبت غرق هستم و روزی نیست که برکت و خوشی به سراغم بیاید؛ روزهایی که خوشیها برگردند، دیگر برنمیگردند.
خرد ز حلقۀ زلفت که پای بندِ دل استجهان نمایِ جنون گشت و برنمی‌گردد
هوش مصنوعی: ذهن و فکر من به خاطر زلفهای تو که دل را به دام انداخته، دیوانهوار به دنیا نگریسته و دیگر به حالت عادی بازنمیگردد.
نزاریا دگر از دل مگوی و گر گوییجزین مگوی که خون گشت و برنمی‌گردد
هوش مصنوعی: دیگر از دل نگو، و اگر خواستی بگویی، فقط به این صورت بگو که حالا وضعیت خراب شده و برنمی‌گردد.