شمارهٔ ۴۴۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان عزم خود برای عدم پذیرش زندگی بدون عشق و همدم می‌پردازد. او تأکید می‌کند که نمی‌خواهد از عشق دست بردارد و به نصیحت دیگران توجهی نخواهد کرد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که تحمل زندگی بدون احساسات و شادی را ندارد و در نهایت به پایبندی خود به می و معشوق وفادار می‌ماند. به‌طور کلی، این شعر احساساتی عمیق درباره عشق و زندگی را به نمایش می‌گذارد.
نگه به قول خرد زین سپس نخواهم کردکه زندگانی بی هم نفس نخواهم کرد
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که در آینده دیگر به وعده خرد نگاه نمیکنم و زندگی بدون همدم را نمیپذیرم.
خرد ز باختن عشق می کند منعمزهی خیال من و توبه پس نخواهم کرد
هوش مصنوعی: عقل از اینکه عشق را باختهام مرا بینیاز می‌کند. از این خیال خوشنودم و دیگر توبه نخواهم کرد.
نه طاقت و نه دماغ و نه دل نه عقل و نه هوشقبول صبر بدین دسترس نخواهم کرد
هوش مصنوعی: نه قدرتی دارم، نه نیرویی، نه دلی، نه عقلی، و نه هوشی که بتوانم به این وضعیت سخت صبر کنم.
چه آشنا و چه بیگانه زحمتم مدهیدکه احتمال نصیحت ز کس نخواهم کرد
هوش مصنوعی: از آشنا و بیگانه خواهش میکنم که زحمتم ندهند، چرا که از کسی نصیحت نمیخواهم.
به ترک مستی و زاهد پرستی و رندیاگر هوای دل است از هوس نخواهم کرد
هوش مصنوعی: اگر دل من همچنان به دنبال شادمانی و خوشی باشد، حتی اگر به ترک مستی و زهد و رندی دعوت شوم، از هوس و آرزوهای خود دست نخواهم کشید.
به اعتقاد نزاری همی خورم سوگندکه هرگز از می و معشوق بس نخواهم کرد
هوش مصنوعی: من به شدت قسم میخورم که هرگز از شراب و عشق محبوبم دست نخواهم کشید.