شمارهٔ ۴۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تنهایی و عدم ارتباط عاطفی صحبت می‌کند. او می‌گوید هیچ‌کس از درد عشق و غمش نمی‌پرسد و حتی یار او نیز از زحمات روزگار آگاه نیست. غم او همواره با اوست و گویی هیچ کس نمی‌تواند حس او را درک کند. شاعر به وضعیت خود به نوعی نالان و افسرده اشاره دارد و می‌گوید اگر کسی بخواهد او را ملامت کند، به طنز هم این کار را می‌کند. او به سادگی می‌گوید که اگر از راه دوستش نمی‌آید، باید به همین بسنده کند و در دل غم‌هایش بماند. در نهایت، او بیان می‌کند که حتی رقیبش در شهر نیز با آگاهی کامل از حال او سوال می‌کند. شاعری که در پی پاسخ به دردها و مشکلات عاطفی‌اش، حس تنهایی و بی‌کسی را به تصویر می‌کشد.
نه هیچ خلقم از اندوه یار می‌پرسدنه یارم از ستم روزگار می‌پرسد
هوش مصنوعی: نه کسی از غم و اندوه من می‌پرسد و نه محبوبم از ظلم و سختیهای زمانه خبر میگیرد.
کس از غم دل این بی‌قرار برنرسدولی همیشه غمم برقرار می‌پرسد
هوش مصنوعی: هیچ‌کس از درد دل این ناآرام نتوانسته است فرار کند، اما همیشه غم من در حال پرسش و ادامه دادن است.
کسی دگر متعاقب چو تب نمی‌دانمکه گرم گرم مرا زار زار می‌پرسد
هوش مصنوعی: شخصی دیگر در پی من است، اما نمیدانم چرا از سرما زجر میکشم و او با دلسوزی حال مرا می‌پرسد.
وگر کسی به ملامت زبان کشد در منبه طنز گه‌گهم استادوار می‌پرسد
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد مرا به زبان انتقاد کند، من در لحظههای خنده و شوخی به شیوهای استادانه جواب میدهم و سوال میکنم.
مگر به مزد ملامت خلاص خواهد دادمحاسبم چو به روزِ شمار می‌پرسد
هوش مصنوعی: آیا به خاطر سرزنشهایم، حساب و کتابم را تسکین میدهد؟ چون در روز حساب و کتاب، از من می‌پرسد.
نهان خلق نمی‌پرسدم حبیب ولیرقیبم از همه شهر آشکار می‌پرسد
هوش مصنوعی: من از محبوبم به طور پنهانی نمیپرسم، اما رقبایم در همه جا به وضوح از من میپرسند.
مثال عاشق و افسرده هم چنان باشدکه شرح غرقه کسی بر کنار می‌پرسد
هوش مصنوعی: عاشق و افسرده به گونهای هستند که شبیه به کسی میمانند که فردی غرق شده را در کناره دریا میبیند و در مورد او سوالاتی می‌پرسد. گویی این عاشق، در اوج احساسات خود، از عمیقترین دردها و غمها رنج میبرد، مانند کسی که به غرق شدن دیگری توجه می‌کند ولی نمی‌تواند به درستی عمق ماجرا را درک کند.
نزاریا به شکایت زبان دراز مکنترا کسی به چه موجب چه کار می‌پرسد
هوش مصنوعی: شکایت نکن و زبانت را دراز نکن، چون کسی از تو نمی‌پرسد که چه دلیلی برای این کار داری.
برین بسنده کن [ار از رهت] نیاید دوستخیال هر نفست چند بار می‌پرسد
هوش مصنوعی: به همین مقدار رضایت کن، اگر دوستی از راه نمیرسد. خیال تو هر بار سوالاتش را تکرار می‌کند.