شمارهٔ ۵۰۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره حس عشق و دیوانگی ناشی از آن است. شاعر از دیوانگی‌اش بر اثر عشق می‌گوید و بیان می‌کند که این حالت طبیعی است. او به محبت واقعی اشاره می‌کند که باید با همدمی و هم‌نشینی باشد. عشق باید در یک پیمان راستین شکل بگیرد و اگر کسی می‌خواهد که در این میدان قهرمان باشد، باید از خود بیرون برود و همچنان محو محبوب شود. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که کسی که می‌خواهد در عشق قدرت داشته باشد باید با عقل و خرد بیگانه باشد.
دلم تا کی چنین دیوانه باشدچراغ عشق را پروانه باشد
هوش مصنوعی: دلم تا چه زمانی باید به عشق و اشتیاقی بینهایت وابسته باشد، مثل پروانهای که به نور چراغ عشق جلب میشود؟
به وجهی چون سرش سودا گرفتهروا باشد اگر دیوانه باشد
هوش مصنوعی: اگر کسی دیوانه باشد، جایز است که در پی آرزوهای خود برود، حتی اگر این آرزوها غیرمحتمل به نظر برسند.
به دیگر وجه رندی پاک باز استکه کنج گلخنش کاشانه باشد
هوش مصنوعی: یک گونه دیگر از رندی این است که او با دل پاک، منزلی ساده و بیریا دارد که در گوشهای از زندگیاش قرار گرفته است.
جم وقتم ولی در مسند عشقنه چون جغدم که در ویرانه باشد
هوش مصنوعی: من در این حال و هوا زندگی میکنم، اما عشق برایم مانند جغدی است که در خرابهها سرگردان است.
کسی را دوست می دارم که با منهمیشه همدم و هم خانه باشد
هوش مصنوعی: من کسی را دوست دارم که همیشه در کنار من باشد و در زندگیام شریک شود.
مرا باید که در پیمان من یارچو می لب بر لب پیمانه باشد
هوش مصنوعی: من باید یاری داشته باشم که در دوستیام مانند می، لب به لب پیمانه باشد.
اگر خواهی که باشی پهلوانیز خود بگریز تا مردانه باشد
هوش مصنوعی: اگر میخواهی قهرمان بزرگی شوی، باید از خودت فاصله بگیری تا بتوانی با شجاعت و مردانگی عمل کنی.
نزاری محو شو در ذرات محبوبسخن این و جز این افسانه باشد
هوش مصنوعی: در جاذبههای محبوب خود غرق شو و جز این مطالب افسانهای دیگر نخواهی یافت.
کسی را اقتدار عشق بایستکه چون من با خرد بیگانه باشد
هوش مصنوعی: کسی میتواند قدرت عشق را تجربه کند که مانند من از عقل دور و بیخبر باشد.