شمارهٔ ۵۰۷ - حکیم نزاری

مشنو که مرا جز تو یاری و کسی باشدباتو ز جهان خوشتر گر خوش نفسی باشد

گر مار سر زلفت بر پای کسی پیچدطاووس بهشت اینجا همچون مگسی باشد

من روی وفا از تو هرگز بنگردادمسر در قدمت بازم گر دست رسی باشد

تا رای تو چون باشد یا روی تو چون بینداز وصل تو در هر سر هرجا هوسی باشد

دوزخ چه و جنت که هیچ اند همه بی توگر بی تو بود جنت بر ما حرسی باشد

از تو همه تو باید نه جنت و نه طوبیبیمار خسیسی کو موقوف خسی باشد

ارّان چه و شروان چه بیچاره نزاری رااز هر مژه بر رویش بی تو ارسی باشد