شمارهٔ ۵۱۲ - حکیم نزاری

با دل از دست رفت و کار دگر شدبخت ز من برشکست و یار دگر شد

روی نمود از نقاب و باز نپوشیدعهد نهان کرد و آشکار دگر شد

با دل بد عهد چون کنم که برانداختقاعده صلح و کارزار دگر شد

چشم خلاصی که داشتم ز بلاهاخود نه چنان بود و انتظار دگر شد

من چه کنم بر وصال یار بد آموزکار دگر گشت و آن قرار دگر شد

بخت سرآسیمه باز شیوه دگر کردبا من سرگشته روزگار دگر شد

نقطه پرگار انتظار بگردیدمرکز امید با مدار دگر شد

غم نخورم ار نزاریا ز زمانهبا تو چو بخت ستیزه کار دگر شد

این همه دل می کند نه بخت که با مناز سر پیمان هزار بار دگر شد