شمارهٔ ۵۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات عاشقانه و حالتی شاداب می‌پردازد. بلبل مست و شوریده‌ای که به سرود و آواز مشغول است، نشان از آتش عشق دارد که در دل او شعله‌ور شده است. باد به زیبایی باغ را تشبیه می‌کند و حالتی دیگرگون به آن می‌بخشد. شاعر از سکوت سوسن می‌پرسد و ناگهان صدایی در میان خوابش او را بیدار می‌کند. او به یادآوری می‌پردازد که گرچه مست و هشیار بوده، اما صدای بلبلان در صبحگاه او را به هوش می‌آورد و زیبایی لحظه را به او یادآوری می‌کند.
هین که هنگام نای و نوش آمدبلبل مست در خروش آمد
هوش مصنوعی: بشتابید، زیرا زمان شادی و لذت برای ما فرارسیده است و بلبل شاداب در حال سر دادن نغمههای زیباست.
آتش عشق گل درو افتادهمه اعضای من به جوش آمد
هوش مصنوعی: آتش محبت و عشق در وجودم زبانه کشیده و همه وجودم را به هیجان آورده است.
باد چون هدهد سلیمان شدباغ چون قصر سبز پوش آمد
هوش مصنوعی: باد مانند هدهدی که در خدمت سلیمان است، به باغ جان می‌بخشد و آن را مانند قصرهای سبز و زیبا می‌کند.
با زبانی کشیده همچون تیغسوسن آیا چرا خموش آمد
هوش مصنوعی: با زبانی تیز و شفاف مثل تیغ گل مریم، چرا او سکوت کرده است؟
در میان های خواب بیداریدوش ناگه به من سروش آمد
هوش مصنوعی: در بیداری و خواب، ناگهان شب گذشته، صدایی به من رسید.
گر نزاری مست لایعقلباز چون عاقلان به هوش آمد
هوش مصنوعی: اگر نازنین، در حال مستی و بیخیالی باشد، باز هم زمانی که به هوش و عقل بهتری برسد، مانند عاقلان رفتار خواهد کرد.
مگر آواز بلبلان سحروقت قدقامتش به گوش آمد
هوش مصنوعی: آیا صدای خوش بلبلان در سحرگاه به گوشش رسید که هنگام قد بلند شدنش، دلنشین بود؟