شمارهٔ ۵۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف وضعیت عاطفی و اجتماعی خود می‌پردازد. او خود را در میان مردم می‌بیند که به رغم دشواری‌ها و فتنه‌ها، نمی‌توانند از حقیقت فرار کنند. شاعر به شمعی اشاره می‌کند که در جستجوی نگاه دیگران است و از معشوق خود می‌خواهد که به او و دیگران توجه کند. او به تضاد میان عقل و جنون اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که همه در انتظار چیزی هستند، هرچند گرفتار دام مشکلات‌اند. او به زیبایی و تاثیرگذاری معشوق اشاره دارد، و می‌گوید که این زیبایی حتی بی‌خبری دیگران را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. در پایان، شاعر پیامی به قهستان می‌فرستد و یادآور می‌شود که دوستان او نیز درگیر مشکلات مشابهی هستند. در کل، شعر احساسات عمیق شاعر را نسبت به عشق، جامعه و وضعیت انسانی به تصویر می‌کشد.
یا خود همه کس فتنهء بالای بلندندبر عادتِ من چون گران مولعِ قندند
هوش مصنوعی: یا همه کسانی که در بالای بلندی حضور دارند، برای من مانند کسانی هستند که به شیرینی قند علاقهمندند.
ای شمعِ جهان‌سوز به رغبت نظری کنبا جانبِ جمعی که بر آتش چو سپندند
هوش مصنوعی: ای شمعِ جانسوز، با خوشنظری به افرادی نگاه کن که در آتش عشق مانند نیسپند میسوزند.
از خیمه برون آی و ببین منتظران رادیوانه و عاقل زچپ و راست که چندند
هوش مصنوعی: از خیمه بیرون بیا و ببین افرادی را که در دو طرف تو، دیوانه و عاقل، منتظر هستند. تعداد آنها را بشمار.
دانند که بودن نه صلاح است و نیارنداز پیش تو رفتن که گرفتار کمندند
هوش مصنوعی: میدانند که حضورشان در اینجا مناسب نیست و نمیخواهند بدون تو بروند، چون میترسند که در دام بیفتند.
حیف است که این روی به هرکس بنمودیتا بی‌نظران نیز نظر بر تو فکندند
هوش مصنوعی: حیف است که این چهرهات را به هر کسی نشان دادی، تا حتی کسانی که نمیدانستند هم به تو نگاه کردند.
گویی همه سحر است سراپای وجودتکز دستِ تو خلقی به سراپای به بندند
هوش مصنوعی: به نظر میرسد تمام وجودت پر از جادو و سحر است، بهطوریکه از تو افرادی به دام میافتند و تحت تاثیر魅ایت قرار میگیرند.
این است قیامت که بگفتند و بدیدیمگو خلق ببینند گر از ما نپسندند
هوش مصنوعی: این لحظهای است که به آن قیامت میگویند و ما این را مشاهده کردیم. بگذارید مردم ببینند؛ اگر از ما خوششان نیاید، مهم نیست.
یوسف چو ببینی نکنی عیبِ زلیخاای مدّعی آخر ز سرت دیده نکندند
هوش مصنوعی: اگر یوسف را ببینی، زلیخا را قضاوت نخواهی کرد. ای مدعی، سرانجام چشمانت به حقیقت پی نمیبرد.
یاران و رفیقانِ سفر بیش مگرییدبر من که بر آشفتنِ دیوانه بخندند
هوش مصنوعی: دوستان و همراهان سفر، بر من زیاد نگریید و اندوه نکنید، زیرا دیوانگان همیشه به آشفتگیها میخندند.
با خلق مگویید کنون جز سخنِ دوستگرهم چو نزاری همه کس دشمنِ پندند
هوش مصنوعی: با دیگران صحبت نکنید، فقط از دوستان صحبت کنید و اگر به هر دلیلی مانند «نزاری» (که احتمالا اشاره به شخصی خاص دارد) همه فکر کنند که شما دشمن هستید، به این کار ادامه دهید.
ای باد پیامی ببر از ما به قهستانکایشان به فلان جای گرفتارِ کمندند
هوش مصنوعی: ای باد، لطفاً پیامی از ما به قهستان ببر. آنجا مردم در دام گرفتار شدهاند.