شمارهٔ ۵۴۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت دوستی و وابستگی به معشوق است. شاعر اشاره می‌کند که کسانی که به دوست و معشوق خود متصل هستند، اسرار و رازهای نهانی را حفظ می‌کنند و در مسیر عشق، تنها باید به دوست وفادار باشند. در غیاب دوست، هر لحظه می‌تواند گناهی باشد. دوستان همیشه با یکدیگر هستند و در مسیر عشق از دنیا و متعلقات آن گذشته و به دنبال حقیقت و عدالت می‌گردند. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در روز قیامت، تنها کسانی که در این راه قدم گذاشته‌اند، از آتش دوزخ در امان خواهند بود.
آن‌ها که به دوست راه دارنداسرارِ نهان نگاه دارند
هوش مصنوعی: کسانی که به دوست نزدیک هستند، رازهای پنهانی را نزد خود نگه میدارند.
در سیر و سلوک شرطِ عشّاقآن است که سر به راه دارند
هوش مصنوعی: در دنیای عشق و عرفان، عاشقان باید در مسیر خود با تواضع و تسلیم حرکت کنند و همیشه در حالت پذیرش و احترام به راه بروند.
بی‌دوست اگر دمی برآرندآن دم سرِ هر گناه دارند
هوش مصنوعی: اگر در زمانی کوتاه بی‌دوست باشیم، در آن لحظه هر گناهی بر گردن ما خواهد بود.
هر جا که روند دوستان‌انددانی به چه داغِ شاه دارند
هوش مصنوعی: هر کجا که دوستان حرکت می‌کنند، میدانی که چه عشق و حرارتی به خاطر شاه دارند.
مشهور بود جنودِ ارواحپیوسته از آن سپاه دارند
هوش مصنوعی: در میان آن سپاه، ارواحی وجود دارند که همیشه با آن‌ها مرتبط و معروف هستند.
کردند به ترک ترکِ دنیازان ترک چنین کلاه دارند
هوش مصنوعی: آن‌ها از دل بریدن از دنیا، به افقهای جدیدی دست یافتهاند و به همین خاطر در سر کلاهی از افتخار دارند.
بر ترکِ حطامِ نام [و ناموس]سد محضر پرگواه دارند
هوش مصنوعی: بر روی خرابههای نام و اعتبار، گواهانی حضور دارند.
آن‌جا که به عرصۀ مظالمفریاد به دادخواه دارند
هوش مصنوعی: در جایی که مردم از ظلم و ستم فریاد برآورده و درخواست کمک می‌کنند.
آن روز مگر تو را نزاریاز هاویه در پناه دارند
هوش مصنوعی: آیا آن روز از خطراتی که در انتظار توست، میتوانی در امان بمانی؟