شمارهٔ ۵۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های بهار و عشق می‌پردازد. شاعر با اشاره به عطر و بوی عرق چین یار، نوید آمدن بهار را می‌دهد و احساسات عاشقانه‌اش را بیان می‌کند. او به توصیف طبیعیات و زیبایی‌های بهار از جمله نسیم، گل‌ها و سبزه‌ها می‌پردازد. در این بهار، شادی و زندگی دوباره به طبیعت برمی‌گردد و شاعر در انتظار دیدن یار مهربانش است. نکنه‌های عاشقانه و اشتیاق برای وصال هم در این شعر مشهود است. در نهایت، شاعر از یادآوری زیبایی‌های یار و تأثیری که بر روی او دارد، سخن می‌گوید.
ز باد بویِ عرق چینِ یار می‌آیدخصوص آن که نسیمِ بهار می‌آید
هوش مصنوعی: وزش باد بوی عرق محبوبم را میآورد، بهویژه اکنون که نسیم بهار در حال وزیدن است.
چو سر ز جیبِ عرق چین برآورد گویینسیمِ خلد ز دار القرار می‌آید
هوش مصنوعی: وقتی سر از جیبِ عرق چین بیرون آورد، انگار نسیم خوشبو و دلپذیری از باغ بهشت به مشام میرسد.
کدام آهویِ مشکین که در رکاب ِبهارسپاهِ تبّت و چین و تتار می‌آید
هوش مصنوعی: کدام آهو با رنگی زیبا و خوشبو، در کنار بهار، مانند ارتشی از سرزمینهای تبّت، چین و تتار، به سراغ ما می‌آید؟
چه موسم است و چه معجز که مَرغ زارِ بهشتبدین جهان ز پیِ اعتبار می‌آید
هوش مصنوعی: این چه زمانی است و چه اعجازی که پرندههای بهشتی به خاطر ارزش و اعتبار به این دنیا میآیند.
بهار ساقیِ بزمِ مخدّراتِ چمنمشاطه‌وار به رنگ و نگار می‌آید
هوش مصنوعی: بهار مانند ساقیای است که نوشیدنیهای خوشمزه را به میهمانان ارائه می‌دهد و با زیبایی و طرحهای جذاب خود، چمنزار را زینت میبخشد.
به کف پیاله و لاله گرفته می‌طلبدبنفشه را که به دفعِ خمار می‌آید
هوش مصنوعی: در دست پیاله و گل لاله، بوی خوش بنفشه را میطلبد، زیرا که میتواند حالت شادابی را پس از خستگی و غم برگرداند.
درو دمد دمِ بادِ سَحَر به سحرِ حلالوگرنه بید چرا مشک بار می‌آید
هوش مصنوعی: بیت به این معناست که وقتی صبح زود و هوای تازه میوزد، انسان باید با نشاط و طراوت به کارهای حلال و نیکو بپردازد؛ در غیر اینصورت، به مانند بید، در شرایط نامناسب و بیدلیل به افکار و احساسات منفی دچار میشود.
فضایِ باغ بیاراست فرشِ زنگاریکه ابر بر سرِ گل پرده‌دار می‌آید
هوش مصنوعی: فضای باغ را با فرشی به رنگ زنگاری تزئین کن، زیرا ابر بر سر گل‌ها سایه میاندازد.
شکوفه باز به طرفِ چمن درم‌ریزانفرازِ سبزه به رسمِ نثار می‌آید
هوش مصنوعی: شکوفهها دوباره به سمت چمن روییده و به زیبایی بر روی سبزه‌ها میریزند، گویی که به نشانهی احترام و هدیهای به این طبیعت، خود را عرضه میکنند.
نثارِ موکبِ حسنِ غزال چشمان راکم از سری بود آن هم به کار می‌آید
هوش مصنوعی: چشمهایمان به خاطر زیبا و دلربا بودن حسن غزال کم قرار نمیگیرد و این زیبایی هرگز بیفایده نیست.
ز چنگ نیست که آوازِ زیر و زاریِ اوز ناله‌هایِ نزاریِ زار می‌آید
هوش مصنوعی: صدای دلناله و نالههای غمانگیز او به خاطر رنج و عذابی است که در وجودش وجود دارد و از دلتنگی او سرچشمه میگیرد.
در آرزویِ لبِ یارِ مهربان هرشبز سینه جان به لبم چند بار می‌آید
هوش مصنوعی: هر شب، در آرزوی لبهای دوست مهربان، چند بار از عمق جانم حسرت در دل میآورم.
ز نوکِ خارِ مژه اشکِ لاله‌گون بچکدچو یادم از گلِ رخسارِ یار می‌آید
هوش مصنوعی: چشمهایش مثل خارهای تند است که اشکهای زیبا و قرمزرنگی از آن میچکد، به یاد گلهای زیبا و چهره دوست عزیزم میافتم.