شمارهٔ ۵۹۴
هوش مصنوعی: این شعر در مورد زیبایی و جذابیت معشوق صحبت می‌کند. شاعر به توصیف بوسه و چهره معشوق می‌پردازد و حسرت و اشتیاق خود را برای نزدیکی به او بیان می‌کند. او از زیبایی‌های معشوق می‌گوید که چهره‌اش مانند گل و عطرش شبیه عنبر و مشک است. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که با وجود تمام زیبایی‌ها، خود را در حالت خمار و عاشقانه‌ای حس می‌کند. او به معشوق می‌گوید که اگر دیگران از او بپرسند که این زیبایی چیست، باید بگوید که از عشق و شگفتی‌های او ناشی می‌شود. در نهایت، شعر به تأثیر عمیق عشق و زیبایی بر زندگی و دل شاعر اشاره دارد.
زان گوشۀ دهن که شکر می کنی نثاریک بوسه بی مِکاس بده جانِ من بیار
هوش مصنوعی: از آن گوشه دهانت که شکر میچکد، یک بوسه بدون هیچ قیمت و قید و شرطی به من بده، ای جان من.
گردن مکش نغوله بده کودکی مکندر چاشنیِ بوسه غرض نیست سر در آر
هوش مصنوعی: سری به بالا نبر و خود را بزرگتر از آنچه هستی نشان نده، به کودکی بوسهوار رفتار نکن، هدفی در پس این کار نیست.
لایق بود بر آمده تا بر لبِ تو میمن هم چو چشمِ مستِ تو افتاده در خمار
هوش مصنوعی: می‌گوید که شایسته است که من از تو بنوشم، هم مانند چشمان مست تو که در خماری عالم غرق شدهاند.
کوته مدار دستِ من از لب که دور بادگل زارِ عارضت ز زبانِ درازِ خار
هوش مصنوعی: دست من را از لب دور نکن، که گلزار چهرهات به خاطر زبان طولانی خارها بیمزه و ناخوشایند خواهد شد.
نی نی که هست عارضِ تو سبزه زار جاننه سبزه بردمد ز لبِ چشمه نو بهار
هوش مصنوعی: ای دل، بدان که زیبایی تو مانند سبزهزار جان من است. سبزهزار از آب چشمه نو بهار جوانه نمیزند، بلکه زیبایی توست که زندگی را به من میبخشد.
گر پرسد از تو مدّعی ای کآن خطِ سیاهبر عارضِ تو چیست مشو طیره زینهار
هوش مصنوعی: اگر کسی از تو بپرسد که این خط سیاه بر چهرهات چیست، نگران و مضطرب نشو.
گو عنبرست بر طبقِ سیم کرده حلیا مشکِ سوده بر ورقِ سرخ گل نثار
هوش مصنوعی: عطر خوش عنبر بر روی ظرف نقره ریخته شده است و خوشبویی مشک بر روی گلبرگهای سرخ گلاب پاشیده شده است.
گو گِردِ رویِ چون قمرم نقش بندِ حسنخواهد کشید دایره یی آفتاب وار
هوش مصنوعی: بگو که دورِ چهرهی من که چون ماه است، نقش زیبایی خواهد زد و دایرهای چون آفتاب خواهد درخشید.
یا شبنم است بر طرفِ برگِ نسترنیا کوثرست و بر لبِ کوثر بنفشه زار
هوش مصنوعی: این تصویر به زیبایی نشان میدهد که ممکن است آنچه بر روی برگ گل نسترن نشسته، قطرههای شبنم باشد یا شاید منبعی از آب پاک و زلالی باشد که بر روی گل بنفشه قرار دارد. این توصیف به لطافت و زیبایی عناصر طبیعی اشاره دارد.
یا کوزۀ نبات میانِ گلاب دانیا چشمۀ حیات سیاهیش برکنار
هوش مصنوعی: یا ظرف شیرینی در کنار آب گل سرخ، یا چشمهای از زندگی که در کنارش سیاهی وجود دارد.
وین حجّت ار قبول ندارد بگو که هستدودِ دلِ نزاریِ شوریده روزگار
هوش مصنوعی: اگر این دلیل و برهان پذیرفته نشود، بگو که در دل نزار و آشفتهی من، دودی وجود دارد که خبر از سختیهای این روزگار میدهد.