شمارهٔ ۶۰۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های بهار و سرزندگی طبیعت اشاره دارد. باغ به مانند دیبایی زیباست و نغمه‌های خوش مرغان در کنار گل‌ها حس شادی و شگفتی را به وجود می‌آورد. با وزش نسیم، همه جا عطرآگین می‌شود و فاخته‌ها با نواهای خود بر فراز کوه‌ها آواز سر می‌دهند. شاعر از کسی می‌خواهد که از رازهای نهان پرده بردارد و از لذت‌های زندگی بهره‌برداری کند. این شعر با دعوت به شادی و زندگی در لحظه به پایان می‌رسد، به ویژه در فصل بهار که زمان مناسبی برای خوشی و نشاط است.
باغ چو دیباوشی‌ست در قدم نوبهارنالۀ مرغان خوش است بر رخِ گُل زار زار
هوش مصنوعی: باغ مانند پارچهای نرم و زیبا است که در بهار تازهاش شکوفایی را به نمایش میگذارد و صدای خوش پرندگان در کنار گلهایش دلنشین و شاداب است.
چون ز نسیمِ صبا گشت معطّر هوافاخته شد با نوا بر سرِ هر کوه‌سار
هوش مصنوعی: وقتی که نسیم صبحگاهی به هوا طراوت بخشید، فاختهای با صدای دلنشین خود بر فراز هر کوه و دمنوش آواز سر داد.
خیز و دو سه باده‌خور پردۀ خود را بدرپس کن ای خوش پسر راز نهان آشکار
هوش مصنوعی: بلند شو و چند جرعه شراب بنوش و پردهات را کنار بزن، ای پسر خوشچهره! رازهای پنهان را آشکار کن.
از طربِ بلبلی خفته به زیرِ گلیمست چو لایعقلی خرمنِ گل در کنار
هوش مصنوعی: از شادی و خوشنودی بلبل که در زیر گل خوابیده، مست و کیفور است، مثل شخصی که بیفکر و نادان است، در کنار این گلزار، خوشبختی و زیبایی را تجربه میکند.
عیش همین یک نفس باش نزاری و بسدر رهِ دیگر هوس خاصه به فصلِ بهار
هوش مصنوعی: از لحظهی حاضر لذت ببر و اندیشهای به چیزهای دیگر نداشته باش، بهویژه در اواسط فصل بهار که زیباییها و میل به خوشیها بیشتر است.