شمارهٔ ۶۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی‌های بهار اشاره می‌کند و بوی خوش آن را تشبیه به بهشت می‌داند. او می‌گوید که باید از لحظات خوش بهاری بهره برد و در این ایام خوش زندگی کرد. باد صبا و نور خورشید از زیبایی‌های این فصل هستند و دلشادکننده‌اند. شاعر به زیبایی‌های گل‌ها و درختان اشاره می‌کند و همچنین به شادی‌ها و برکاتی که بهار برای مردم به ارمغان می‌آورد. با این حال، او به حقیقت فنا و زوال نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود تمام زیبایی‌ها، ایام بهار نیز به پایان می‌رسد. در نهایت، او از احساسات درونی خود و تاثیری که بهار بر او دارد سخن می‌گوید.
بویِ بهشت می‌دمد از بامِ نوبهارهان تا به سر بریم خوش ایّامِ نوبهار
هوش مصنوعی: عطر بهشت در هوا پراکنده شده است و زمان آن رسیده که از روزهای خوش بهاری لذت ببریم.
خفتن حرام اگر هم چو عندلیبپیوندِ صبح دم نکنی شامِ نوبهار
هوش مصنوعی: اگر چه مثل بلبل در وقت صبح به آواز نیفتی، خوابیدن در شام بهار جایز نیست.
باد صبا به وقتِ سحر می‌کند نثاربر فرقِ سبزه دِرهمِ بادامِ نوبهار
هوش مصنوعی: در صبح زود، باد ملایم به گل‌ها و سبزهها هدیهای از غنچههای بادام به یادگار می‌آورد.
دستِ قضا ستیزۀ خورشید می‌کشدبر آسمان علاقۀ اَعلامِ نوبهار
هوش مصنوعی: قضا و قدر در contrast با خورشید، در آسمان عشق به نشانههای بهار در حال نبرد است.
خون است در پیالۀ لاله نه چیست پسلعلِ مذاب ریخته در جامِ نوبهار
هوش مصنوعی: در پیالهی گل لاله، مایهای از خون وجود دارد و این شبیه به لعلِ ذوب شدهای است که در جامِ بهار قرار گرفته است.
سوسن نگر که بر طرفِ جوی می‌کشدباز از نیامِ نامیه صمصامِ نوبهار
هوش مصنوعی: به گل سوسن نگاه کن که در کنار جوی، به زیبایی و طراوت از شکوفههای تازه بهاری میبالد و خود را نمایان می‌کند.
گل بین که بر سرش ز پیِ دفعِ آفتاباز ابر سایه‌بان زده خیّامِ نوبهار
هوش مصنوعی: به گل نگاه کن که برای保护 از نور خورشید، بر رویش سایه‌بان ابر گذاشته شده است. این تصویر، یادآور خیّام و بهار نوین است.
بلبل فراز منبرِ سرو آمده است تادر نشر خطبه تازه کند نامِ نوبهار
هوش مصنوعی: پرندهای بر بالای منبر درخت سرو نشسته و آمده است تا درباره بهار نو سخن بگوید.
هم چون سهیل و زهره و شِعرا و مشتریآراسته‌ست باغ به اَجرامِ نوبهار
هوش مصنوعی: باغ در بهار به زیبایی ستارههای سهیل، زهره، شعرا و مشتری زینت داده شده است.
عام است بر خلایقِ عالم چو صیتِ عدلکس بی‌نصیب نیست ز انعامِ نوبهار
هوش مصنوعی: نام و آوازه عدالت در میان مردم جهان رواج دارد و هیچکس از بخششهای فصلی و نویدبخش آن بی‌نصیب نمیماند.
با این همه طراوت و لطف و جمال و حسنهم عاقبت فناست سرانجامِ نوبهار
هوش مصنوعی: با وجود تمامی زیبایی‌ها و جذابیتهای فصل بهار، در نهایت همه چیز به زوال و پایان می‌رسد.
تلخ است بر نزاریِ شوریده روزگارزهرِ فراقِ دوست در ایّامِ نوبهار
هوش مصنوعی: دوستی که دوری او برایم بسیار دردناک است، زندگی را در روزهای بهاری تلخ کرده است.
هر صبح دم سحاب ز لؤلؤیِ چشمِ منپر می‌کند چو بطنِ صدف کامِ نوبهار
هوش مصنوعی: هر صبح، ابرها از اشکهای درخشان چشمان من پر میشوند، همانطور که صدف در درون خود شکری را در دل پرورش میدهد.