شمارهٔ ۶۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق عمیق و دلتنگی شاعر نسبت به معشوقش می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هیچ کسی نمی‌تواند جایگزین معشوقش شود و آرزوی وصال او را در دل دارد. او از درد و سوز عشق می‌گوید و به گناه عشق اشاره می‌کند که تنها گناهش همین عشق است. همچنین شاعر به جفایی که معشوق به او می‌کند اشاره دارد و احساس ناامیدی و بی‌کسی خود را بیان می‌کند. در انتها، شاعر از وضعیت ناامیدی و عدم توانایی در رهایی از قفس عشق صحبت می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که در عشق واقعی، معنا و صورت‌ها اهمیت ندارند.
تویی یار دیرینهٔ هم‌نفسنباشد به جای توام هیچ‌کس
هوش مصنوعی: تو تنها دوستی هستی که با من همنفس است و هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند جای تو را بگیرد.
وصال توام آرزو می‌کندنمی‌آید از سر برون این هوس
هوش مصنوعی: دوست داشتن تو آرزوی من است، اما این آرزو همیشه در ذهن من است و هرگز به حقیقت نمیپیوندد.
دلم می‌رود بر پی سوز عشقرود کاروان بر خروش جرس
هوش مصنوعی: دل من به خاطر شوق و سوز عشق در حال سفر است، مانند کاروانی که با صدای جرس در حال حرکت است.
گناهی به جز عاشقی چیست هیچگنه‌کار را جای باشد حرس
هوش مصنوعی: جز عشق، آیا گناه دیگری وجود دارد؟ هیچ گنهکاری را نمیتوان سرزنش کرد.
جفاها که بر بنده‌ات می‌کنیکسی با تو هرگز نگوید که بس
هوش مصنوعی: ای معشوق، سختیهایی که بر من میگذرانی، هیچ‌کس جز من هرگز به تو نخواهد گفت که کافی است و بس است.
ز سیلاب چشمم تغیّر کنداگر باز گویند پیش اَرس
هوش مصنوعی: اگر دوباره به من بگویند که پیش ارس بروم، چشمانم از شدت احساس پر میشود و تغییر می‌کند.
ز جانم نمانده ست جز یک رمقاگر می‌توان هیچ فریادرس
هوش مصنوعی: از جانم چیزی باقی نمانده جز یک ذره، اگر میشود کسی به دادم برسد.
زمان تا زمان منقطع می‌شودکدامین زمان بل نفس تا نفس
هوش مصنوعی: زمان هر لحظه به لحظه دیگر قطع میشود، کدام لحظه در برابر نفس بعدی قرار دارد؟
نزاری اگرچند خوش بلبلی ستبه دستان نیابد خلاص از قفس
هوش مصنوعی: اگرچه بلبلی زیباست، اما نمی‌تواند از قفس رهایی یابد.
ز معتوه معنی و صورت مجویسراسیمه نه پیش بیند نه پس
هوش مصنوعی: از فرد دیوانه نه به دنبال معنا باش و نه به دنبال ظاهر. او نه میتواند گذشته را به خاطر آورد و نه آینده را ببیند.