شمارهٔ ۶۶۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و درد عاشقانه است. شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که هیچ‌کس مانند او عاشق نشده است و عشق واقعی فراتر از محبت ساده است. او از غم دلش سخن می‌گوید و رنج‌های ناشی از عشق را توصیف می‌کند، به‌گونه‌ای که روزها و شب‌هایش بدون وجود رقیب و نگهبانی نمی‌گذرد. احساسات او به شدتی است که همه‌چیز به جز محبوبش برایش بی‌اهمیت است. شاعر همچنین به این نکته اشاره دارد که بی‌خود شدن و تمام وجود را در عشق صرف کردن، نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات عاشقانه است. در نهایت، او هنرمندی چون نزار را به چالش می‌کشد که باید در این زمینه تلاش کند، خواه به موفقیت برسد یا نه.
عاشق ازین شیوه نگشته ست کسخود نه محبّت نه همین است و بس
هوش مصنوعی: عاشق به این شیوه کسی نشده است، نه تنها محبت نیست، بلکه موضوع فراتر از اینهاست.
تا غم دل شرح دهم یک زمانتا به رخت در نگرم یک نفس
هوش مصنوعی: میخواهم برای مدتی درد و غم دلم را بیان کنم تا فقط یک لحظه به چهره زیبایت نگاه کنم.
روز نباشد درِ من بی‌رقیبشب نبود کوچهٔ من بی عسس
هوش مصنوعی: روزها در زندگی من هیچگاه بدون رقیب نمیگذرند و شبها هم کوچهام همیشه بدون نگهبان نیست.
گر هوست بر سر من می‌زننددر سر من جز هوست نیست بس
هوش مصنوعی: اگر صدای تو در گوش من میپیچد، در درون من جز صدای تو چیزی نیست.
می‌بدهی تا نکنم بی‌خودیمهر کنی قند ز دست مگس
هوش مصنوعی: تا وقتی که به من شراب میدهی، دیگر عشق بیخودانه را حس نمیکنم. همچنین قند را از دست مگس نگیرید.
بلبل شوریده نباشد خموشباغ همان است و همانش قفس
هوش مصنوعی: اگر بلبل دیوانه در باغ سکوت کند، دیگر فرقی نمیکند که باغ همان باغ است و قفس هم همان قفس.
گر سرش از مغز نبودی تهیآن‌همه فریاد نکردی جرس
هوش مصنوعی: اگر سر او خالی از اندیشه و عقل نبود، آن همه فریادهایی که زنگ به صدا درآورد، به گوش نمیرسید.
هرکه به قید تو گرفتار شدتا ندهد جان نرهد زین حرس
هوش مصنوعی: هر کسی که به عشق و محبت تو وابسته و گرفتار شده است، تا زمانی که جان در بدن دارد، از این عشق فرار نخواهد کرد.
رخ به جفا در نکشم وز وفابرهمه عشّاق دوانم فرس
هوش مصنوعی: من زیبایی چهرهام را نمیزنم و از صداقت و وفا، دل تمامی عاشقان را میدوانم.
هر دو ز بحرند به نسبت ولیکدُر ز صدف یافت شود نه ز خس
هوش مصنوعی: هر دو از دریا گرفته شدهاند، اما مثل این است که مروارید از صدف به دست میآید نه از علف. در واقع، ارزش و کیفیت به منبع و نحوهی بهدست آوردن آن بستگی دارد.
کرد و کیاییِ نزاری توییخواه به کارش رس و خواهی مرس
هوش مصنوعی: تو هم در کارها و هم در ملک و مملکت خود، به وسیلهی قدرت و هیبتت میدانی که چه کار کنی، خواه به نتایجی برسی و خواه به آن نتایج نرسی.