شمارهٔ ۷۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و تأثیر عمیق آن بر زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که تا صبح قیامت، ذوق و شوق عشق فراموش نمی‌شود و این عشق خاصیت جادویی دارد که نقاشی را هم به حیرت وا می‌دارد. عشق آن‌قدر قوی است که حتی عقل را هم از انسان می‌رباید. شاعر به تضاد بین زیبایی و درد ناشی از عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که فراموشی معشوق غیرممکن است. او همچنین به کارهای دیگران و ناتوانی در بیان درد و رنج ناشی از عشق می‌پردازد. به رغم تمام آشفتگی‌ها و بلایای عشق، باید همواره از یاد معشوق غافل نشویم. در نهایت، شاعر به این موضوع می‌پردازد که در بین شادی‌ها و مناسبت‌های دیگر، دل به عشق و یاد معشوق می‌سپارد و نمی‌تواند از آن دور شود.
تا صبح قیامت نشود ذوق فراموشآن را که کند با تو شبی دست در آغوش
هوش مصنوعی: هیچ وقت لذت و شوق آنشب فراموش نخواهد شد، بخصوص برای کسی که شب را در آغوش تو گذرانده است.
نقاش اگر این روی ببیند متحیرچون صورت دیوار بماند ز تو خاموش
هوش مصنوعی: اگر نقاش این چهره را ببیند، از شگفتی انگشت به دهان میماند و مانند دیواری بیسر و صدا از تو میماند.
برمردم دیوانه چه انکار که عاقلتا در دهنت می‌نگرد می‌رود از هوش
هوش مصنوعی: دیوانه بودن من را نمیتوان انکار کرد، زیرا وقتی عاقل به چشمانم نگاه می‌کند، از تعجب گیج و مبهوت میشود.
سیم است نمی‌دانم اگر عاج کدام استکان را بر و گردن نتوان گفت و بنا گوش
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به توصیف یک زیبایی می‌پردازد که مانند فلز نقره (سیم) است و نمی‌تواند به راحتی تشخیص دهد که از چه چیزی به عنوان عاج (استخوان فیل) استفاده شده است. این زیبایی به قدری جذاب و خاص است که نمیتوان آن را با کلمات معمولی وصف کرد؛ بهطوریکه شکل و ظاهری دارد که قابل بیان نیست.
آخر چه بلایی و چه آشوب و چه آفتشهری ز تو پر فتنه و شهری ز تو بر جوش
هوش مصنوعی: آخر چه مشکلی به بار آمده و چه هیاهویی برپا شده که شهری به خاطر تو در تب و تاب است و شهری دیگر از تو به خروش درآمده است؟
جور و ستم و حیفِ رقیب این‌همه سهل استاز یاد تو باید که نباشیم فراموش
هوش مصنوعی: محبت و خاطرات تو چنان برایم ارزشمند است که هرگونه ظلم و دشمنی رقیب به چشم نمیآید. باید همیشه تو را در یاد داشته باشم و فراموش نکنم.
یاران خبرم نیست ملامت مکنیدمافتاده چو بینید چه پرسید ز مدهوش
هوش مصنوعی: دوستانم از حال من خبر ندارند، لطفا مرا سرزنش نکنید. وقتی ببینید که به حال پریشان افتادهام، چه دلیلی دارید که از من سوال کنید؟
با کس نتوان گفت که کشته است، که قاتلمجروح بکرده‌ست و دهن بسته که مخروش
هوش مصنوعی: هیچکس نمی‌تواند بگوید که چه کسی کشته شده، زیرا قاتل زخمی شده و زبانش بسته است، پس زود فریاد نزنید.
گویند که ایام گل و موسم نوروزدر خانه وبال است، به بستان رو و می نوش
هوش مصنوعی: میگویند زمان گل و فصل نوروز است، پس به باغ برو و از نوشیدن می لذت ببر.
خاطر به گلستان نکند میل که در شهردیوانه بکرده‌ست مرا سرو قبا پوش
هوش مصنوعی: دل به گلزار نمیزند که در شهری، دیوانهای به خاطر من لباس سرو-قبا به تن کرده است.
جایی دگر از کوی دلارام نزاریخوش‌تر نبود هرکه بگوید تو بمنیوش
هوش مصنوعی: هیچ مکان دیگری نمی‌تواند به اندازه کوی دلعزیزم دلپذیر باشد، هرکسی که بگوید اینگونه نیست، دروغ می‌گوید.