شمارهٔ ۷۱۸

هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ درد عشق و احساسات عمیق ناشی از آن است. شاعر به ملامت‌گرانی که دربارهٔ عشق نصیحت می‌کنند، پاسخ می‌دهد و می‌گوید که عشق به قدری عمیق و پرشور است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. او از درد و عواطفش می‌گوید و اینکه شب و روز جانش به عشق می‌گذرد. شاعر به عشق و درد آن اشاره می‌کند و از کسانی که نمی‌فهمند عشق چیست انتقاد می‌کند. او دربارهٔ پیغام‌هایی که از عشق می‌گیرد و از افرادی که درک عمیق از عشق ندارند سخن می‌گوید. در نهایت، او به این نتیجه می‌رسد که عشق واقعی را نمی‌توان با عقل و نصیحت کنترل کرد و باید آن را تجربه کرد.