شمارهٔ ۷۳۷ - حکیم نزاری

گر نسبت خرقه نبرد شیخ به صادقنی شیخ بود زرق فروشیست منافق

و نیز به نسبت ببرد دلق مرقعسودش نبود گر نبود عاشق صادق

بر خرقه ی تسلیم زن از سوزن اخلاصیک رقعه ز پرکاله ی ارباب حقایق

گر بشنوی از من سخن و کار بدارییک نکته ی شایسته ی بایسته ی لایق

با اهل صفا می خور هان تا نخوری میالا به رخ فرخ اصحاب موافق

یک پرتو نورست چه لیلی و چه مجنونیک ذره ظهور است چه عذرا و چه وامق

این جا که من و تو سر و دستار حرام استو آن جا که همه اوست حلال است لواحق

در گردن تو ما و من توست علاقهگر بر شکنی وارهی از کل علایق

خود واقعه ای نیست دگر جز تو در این راهاز خویش برون آی و برستی ز عوایق

محتاج کسی باش که محتاج نباشدتقدیر برون است ز تدبیر خلایق

موسی نتوانست درآمد به ره خضرعاقل نتواند که شود پس رو عاشق

دل سوخته می باش و به خون غرقه نزاریکمتر نتوان بود درین ره ز شقایق

نعل فرس عشق ز پیشانی خود سازبر ذروه ی افلاک زن اوتاد سرادق