شمارهٔ ۷۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و رفتار عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر در تلاش است تا احساسات عمیق خود را درباره معشوق بیان کند. او از جدایی و حاضر و غایب بودن معشوق سخن می‌گوید و از وجود خود که در عین دوری از معشوق، همواره در خدمت اوست، صحبت می‌کند.
شاعر به درد و رنج ناشی از عشق اشاره می‌کند و اینکه روزگار به سرعت می‌گذرد و در این گذر، تنها تضرع و امید می‌تواند او را به ساحل آرامش برساند. همچنین، او از بی‌عملی خود در طول عمر سخن می‌گوید و می‌گوید که تمامی تلاش‌ها در عشق ممکن است بی‌ثمر باشد، مگر اینکه از طریق مشاهده و دیدن معشوق به خواسته‌ها برسد.
در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که عشق ممکن است باعث دیوانگی شود و عقل را از بین ببرد، و اشاره می‌کند که در این راه تنها به دنبال لیلی و چرخش در حوزه عشق بوده است.
کجا شدی که فراتر نمی شوی ز مقابلچه غایبی که چنین حاضری به شکل و شمایل
هوش مصنوعی: کجا رفتهای که نمیتوانی از مقابل من فراتر بروی؟ چه کسی است که اینقدر دور است اما حضورش را با این شکل و شمایل حس میکنم؟
درونِ خانۀ چشمی کدام حاضر و غایبمقیمِ سینۀ تنگی کدام خارج و داخل
هوش مصنوعی: در دل هر انسان، چه کسی وجود دارد که در حال حاضر حضور داشته باشد و چه کسانی از یاد رفتهاند؟ در این فضای تنگ روح، کدام احساسات و افکار درون و بیرون در حال تردد هستند؟
به تن جدایم و جانم به خدمتِ تو ملازمبه شخص دورم و دستم به گردنِ تو حمایل
هوش مصنوعی: بدن من از تو جداست اما روحم همیشه در خدمت توست. من در دوری از تو هستم ولی دستانم به گردن تو آویخته است.
ملازمِ تو وجودم نه حاضرست و نه غایبمصاحبِ تو دلم در مراحل است و منازل
هوش مصنوعی: وجود من همیشه در کنار تو نیست و نه دور از تو. در حالی که دلم در مراحل مختلفی از ارتباط با تو قرار دارد.
مگر به بحرِ فراقت به بادبانِ تضرّعرسد هر آینه این کشتیِ امید به ساحل
هوش مصنوعی: تنها در صورتی که با درخواست و دعا به درگاه تو توسل پیدا کنم، میتوانم به آرزوهایم دست یابم و این کشتی پرامید به مقصد برسد.
وگرنه درد و دریغا که روزگارِ گرامیبه هرزه می گذرد وز دریغ و درد چه حاصل
هوش مصنوعی: اگر به فکر درد و اندوه نباشیم، روزهای باارزش و گرانبها به هدر میروند و افسوس و غم چه فایدهای دارد؟
چه حاجت است که من حالِ خویش بازنمایمسرشک دیده بگوید که روشن است دلایل
هوش مصنوعی: نیازی نیست که وضعیت خودم را برای دیگران توضیح دهم، اشکهای چشمانم خود به تنهایی میگویند که چه احساساتی در دل دارم.
ز دستِ عشق همه عمر هیچ کار نکردمکه لایق است و پسندیده پیشِ مردمِ عاقل
هوش مصنوعی: به خاطر عشق، در تمام عمر هیچ کاری انجام ندادم که در نظر مردم عاقل، شایسته و پسندیده باشد.
مرادِ طالبِ او در مشاهده ست وگرنهبه یک نظر متصرّف کند مجاهده باطل
هوش مصنوعی: آرزو و هدف کسی که به دنبال اوست، در دیدن و شناخت اوست. اگر این دیدن محقق شود، دیگر نیاز به تلاش و جهاد نیست؛ چون همه چیز در یک نگاه و دیدگاه حاصل میشود.
بهانه در رهِ مجنون محبّت است و از آن جاغرض تفرّجِ لیلیست در طوافِ قبایل
هوش مصنوعی: در مسیر عشق مجنون، دلیل بودن عشق است و از آن سو هدف، گشت و گذار برای دیدن لیلی و دیدار با قبایل مختلف است.
نزاریا تو و شوریدگی و رندی و مستیکه خویِ عشق به دیوانگیست راغب و مایل
هوش مصنوعی: عشق و شوق به دیوانگی و جنون میانجامد و در این راه هیچ چیز نمیتواند مانع انسان شود. آدمی به طور طبیعی به این حالت کشیده میشود و به این احساسات گرایش پیدا می‌کند.
گمان مبر که دگر باره عقل گِردِ تو گرددوگر به شعبده بر گردنش نهند سلاسل
هوش مصنوعی: به گمانت نباشد که عقل دوباره به دور تو بچرخد؛ حتی اگر بخواهند با ترفندهایی او را به بند بکشند.