شمارهٔ ۷۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت محبوبی پرداخته و تأثیر آن بر عقل و دل شاعر را بیان می‌کند. شاعر از صخره‌ای به عنوان مانع راه عشق یاد می‌کند، که زیبایی محبوب آن را از بین می‌برد. غمزه‌های محبوب موجب می‌شود عقل شاعر تحت تأثیر قرار گیرد و احساساتی عمیق و مضطرب را تجربه کند. او بر این باور است که دل باید به جای محاسبات عقلانی به عشق واقعی روی بیاورد. شاعر همچنین از جامعه‌ای سخن می‌گوید که در گمراهی هستند و از عواقب کارهای خود نمی‌ترسند. در نهایت، شاعر به عنوان فردی دیوانه و عاشق، به جستجوی حقیقت و عشق ادامه می‌دهد.
صخره ای بر راهِ ما بود از خیالبرگرفت آن صخره را از ره جمال
هوش مصنوعی: در مسیر ما مانعی وجود داشت، اما با تصور و خیالی زیبایی، آن مانع را از سر راه برداشتیم.
غمزه ای کردند از طرفِ نقابعقلِ ما زان غمزه حالی کرد حال
هوش مصنوعی: آنها با نگاهی فریبنده از پشت پردهی عقل ما، احساسی عمیق را به وجود آوردند.
آه از آن شکل و شمایل آه آهدل ببرد از ما بدان غنج و دلال
هوش مصنوعی: حسرت و افسوس بر آن زیبایی و جذابیت، که قلب ما را از دست می‌دهد با آن ناز و دلرباییاش.
دل ز بی صبری چو ذرّه مضطربجان به نورالعین در عینِ وصال
هوش مصنوعی: دل به خاطر بیصبری مانند ذرهای در حال اضطراب است؛ جان به نور چشم در آغوش وصل زندگی می‌کند.
عقل از آن زد دست در فتراکِ عشقتا نصیبی یابد از دورِ کمال
هوش مصنوعی: عقل برای اینکه سهمی از کمال و تمامیت پیدا کند، به دنبال عشق رفت و در تله یا دام آن گرفتار شد.
هرگز این دورش نباشد بهره ایگردِ سر گردد چو دورانِ محال
هوش مصنوعی: هرگز نخواهی دید که این دور زمان به تو بهره ای دهد، مانند چرخش دورانی که وقوع آن غیرممکن است.
دل منه بر نسیۀ رای و قیاسنقد بطلب تا بیابی ارزِ حال
هوش مصنوعی: دل من بر این است که به جای تکیه بر نظرات و استدلالهای ناقص، به دنبال حقیقت و واقعیت باشی تا ارزش واقعی را پیدا کنی.
راویان انصاف را چون کرده اندهم چون کاه آن خر بطلان را در جوال
هوش مصنوعی: راویان انصاف را به گونهای بیان کردهاند که مانند کاه در کیسهای از باطل جا گرفته است.
خلق را چون در ضلالت می برندوآن نگون ساران نترسند از وبال
هوش مصنوعی: آنگونه که مردم را به گمراهی میبرند، آن کسانی که در بدبختی به سر میبرند، از عواقب کارهای خود ترسی ندارند.
هی نزاری چیست این ، دیوانه ایچشم می دار از دلیری گوش مال
هوش مصنوعی: اینجا به یک دیوانه اشاره شده که به خاطر دلیری و شجاعتش، با چشمهایی پر از جنون به اطراف نگاه می‌کند و در حال مالیدن گوشش است. این توصیف به نوعی نشاندهندهی حالتی است که شاید از ترس یا شجاعت ناشی می‌شود.