شمارهٔ ۸۱۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجربیات و احساسات خود در عشق و فتنه‌های آن سخن می‌گوید. او بار دیگر به عشق و جذابیت‌های آن کشیده شده و به دام‌های آن گرفتار می‌شود. با اشاره به لغزش‌های خود بر سر راه عشق، احساس ندامت و غم را بیان می‌کند. شاعر از آرزوهایش برای معشوق می‌گوید و اینکه چطور به خاطر بی‌تابی و شوق، دچار مشکلات شده است. او همچنین از دوستانش می‌خواهد که او را سرزنش نکنند، چرا که به زیبایی و جذابیت معشوق دچار فتنه شده و به زعم خود، به خطر افتاده است. در نهایت، او به زندگی خود که به سختی گذرانده و بی‌پناهی‌اش اشاره می‌کند.
دگر باره پیرانه سر درفتادمبه چنگالِ شوخی دگر درفتادم
هوش مصنوعی: دوباره به دام شوخیهای گذشته افتادم و نتوانستم از آنها فرار کنم.
گذر بر صراطِ رهِ عشق کردمبلغزید پایم ز سر در فتادم
هوش مصنوعی: من در مسیر عشق گام برداشتم، اما پایم لغزید و از سر در افتادم.
ز بس کآرزومند بودم به شیرینز بی طاقتی با شکر درفتادم
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه خیلی آرزو داشتم که شیرینم و شکرینم، از شدت بی‌تابی و شوق، به شکر افتادم.
ملامت مکن گو مشنِّع ز خوبانحذر کن که من معتبر درفتادم
هوش مصنوعی: به دیگران انتقاد نکن و از زیبا رویان دوری کن، زیرا من در حال حاضر به قضاوت در مورد آنها سقوط کردهام.
به چاه زنخدانِ یوسف جمالیز دستِ دلِ بی خبر درفتادم
هوش مصنوعی: زندانی زیبایی یوسف شدم، در چاه زلف او افتادم، و این وضعیت ناشی از دل ناآگاه من است.
چه برمن برفت از قضا ای عزیزانکه بی اختیار از قدر درفتادم
هوش مصنوعی: ای عزیزان، آنچه که بر من گذشت، از سرنوشت و قضا و قدر بود و من به طور ناخواسته در شرایط سختی قرار گرفتم.
صوابِ شما احتیاط است اگر منبه دامِ خطا و خطر درفتادم
هوش مصنوعی: بهتر است شما احتیاط کنید، حتی اگر من درگیر اشتباهات و خطرات شوم.
از آن شد چنین روزگارِ نزاریبه زاری که بی سیم و زر درفتادم
هوش مصنوعی: در این روزگار سخت و غمانگیز، به جایی رسیدهام که بدون داشتن ثروت و منابع، در اندوه و رنج به سر میبرم.