شمارهٔ ۸۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی تجربه‌های خود در سلوک و عشق پرداخته است. او بیان می‌کند که هر بار که از خود گذشته و رشد کرده، حیات تازه‌ای یافته است. در اشعارش به عشق و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و از آشفته‌حالی و دیوانگی‌های خود می‌گوید. او به تأثیر عشق بر زندگی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در پی عشق، از عقل و منطق دور شده و به دنیای عشق وارد شده است. همچنین به نمونه‌های عاشقانه معروف همچون لیلی و مجنون و فرهاد و شیرین اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق او را تا چه حد تحت تأثیر قرار داده است. در نهایت، او احساس می‌کند که همواره در پی درک و جستجوی عشق بوده و تحت تأثیر آن دگرگون شده است.
چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدمهر بار زنده باز به جانی دگر شدم
هوش مصنوعی: هرچه بیشتر در مسیر خودسازی و سیر و سلوک پیش میروم، به هر بار مانند این است که دوباره جان تازه‌ای میگیرم.
چون بازِ چشم دوخته بودم به دستِ شاهخوش خوش به روشنایی او دیده ور شدم
هوش مصنوعی: زمانی که با دقت به دست شاه نگاه میکردم، در نور و روشنی او احساس شگفتی و رضایت کردم.
از تنگنایِ هستیِ خود چون مجال نیستتا پادشه نزول کند من به در شدم
هوش مصنوعی: در شرایط سخت زندگی، فرصتی برای بهبود و تغییر موقعیت وجود ندارد، بنابراین من مجبور شدم از این وضعیت خارج شوم.
خود هیچ کس نگفت که آخر مگر کسیدر پرده دیده ام که چنین پرده در شدم
هوش مصنوعی: هیچکس نگفت که آیا کسی را در پشت پرده دیدهام که من نیز اینگونه در پرده شدم.
آشفته مغز بودم و شوریده سر بسیدر هر زمان به مستی و رندی سمر شدم
هوش مصنوعی: در حالتی به هم ریخته و گیج بودم و همیشه در هر دورهای به گونهای سرمست و بیپروا به سر میبردم.
هرگز به روزگارِ جوانی نبوده امدیوانه تر ازین که به پیرانه سر شدم
هوش مصنوعی: هرگز در روزهای جوانیام به اندازهی حالا دیوانه و دچار جنون نبودم، حتی در دوران پیریام.
گفتم گذر کنم به کنارِ محیطِ عشقخود آب درگذشت ز سر تا خبر شدم
هوش مصنوعی: به کسی گفتم که میخواهم در عشق خودم قدم بزنم و از آن دور شوم، اما ناگهان متوجه شدم که آب (عشقم) از سرم گذشته و من به عمق ماجرا پی بردم.
تا بوده ام تتبّع عشّاق کرده امنه بر مجاز پس رو عقل و نظر شدم
هوش مصنوعی: از زمانی که وجود داشتهام، همیشه به پیروی از عاشقان پرداختهام و نه به ظواهر و ظاهر چیزها. به همین دلیل، از عقل و استدلال خود دور شدهام.
لیلی ز در درآمد و مجنون ز هوش رفتگل با چمن رسید و ز بلبل بتر شدم
هوش مصنوعی: لیلی وارد شد و مجنون از حال رفت. گل به چمن رسید و من از بلبل بیشتر نگران شدم.
فرهاد وار شورِ نزاری جهان گرفتشیرین سخن چنین ز لبِ چون شکر شدم
هوش مصنوعی: عشق فرهاد به شیرین باعث شده که او در اندوه و شدت احساسات غرق شود، به طوری که چنین حالتی از دل او برمیخیزد و به کلامی شیرین و دلنواز تبدیل میشود.